Ideas Free and Open - අදහස් නිදහස්ව හා විවෘතව ##UCSC Proudly Presents ifo++##

ifo++ නැත්නම් Ideas free and open කියන්නේ කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතනය(UCSC) විසින් පළමු වරට සංවිධාන කරනු ලබන තොරතුරු තාක්ෂණ සහ අධ්‍යාපනික ප්‍රදර්ශනයයි. විවිධාකාර ප්‍රදර්ශන අතර ඔබට නවමු අත්දැකීමක් සමග ifo++ ඔක්තෝම්බර් 28,29 සහ 30 යන දිනවල කොලඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතන භූමි පරිශ්‍රයේදී පැවැත්වෙනවා ඇති.

මෙම ප්‍රදර්ශනය පැවැත්වීමට අපිට අරමුණු වෙන්නේ UCSC යේ පරිගනක අධ්‍යාපනයට වසර 25ක් මේ වන විට සපිරීම(1985-2010). අපේ ආයතනය University of Colombo School of Computing නමින් ආරම්භ වෙලා තවම වෙන්නේ වසර 8ක් විතරයි ඒත් 1985දී සංඛ්‍යාන හා පරිගනක විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව විදිහට තමයි අප පරිගනක අධ්‍යාපනය ආරම්භ වෙන්නේ. ඒ එකල විද්‍යා පීඨයේ පීඨාධිපතිවූ විද්‍යාජෝති වී.කේ. සමරනායක මැතිතුමාගේ මැදිහත් වීමෙන්. මේ කාලයේ තමයි පළමු වර්ට Mini computer වර්ගයේ පරිගනකයක් සමරනායක මැතිතුමා විසින් ලංකාවට රැගෙන එන්නේ. පසුව ජපානයේ JICA ආයතනයේ ව්‍යාපෘතියක් මහාචාර්ය සමරනායක මැතිතුමාගේ විසින ශ්‍රී ලංකාවට ලබා ගැනීමෙන් විද්‍යාගාර දේශන ශාලා සහ නවීන තාක්ෂණික උපාංගයන්ගෙන් සමන්විත ගොඩනැගිලි පරිශ්‍රිය ඉදිකිරීනු ලැබ 2002 කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතනය ආරම්භ වෙනවා.

එසේ ආරම්භ වූ අප ආයතනයේ පළමු අධ්‍යක්ෂකවරයා වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ තොරතුරු තාක්ෂණයේ පියා වන මහාචාර්ය සමරනායක මැතිතුමායි. එවන් වූ අභිමානනීය ඉතිහාසයක් අනුස්මරණය කිරීම සහ ලංකාවේ පළමුවෙන් පරිගනක අධ්‍යාපනය ආරම්භ කල ආයතනය ලෙසින් තොරතුරු තාක්ෂණයේ තුන් කාලයම ශ්‍රී ලාංකික ජනතාවට පෙන්වා දීම අප අරමුණයි.

මෙම ප්‍රදර්ශනයට පහත සඳහන් අංගයන් ඇතුලත් වෙනවා ඇති.

• Research Projects

අප ආයතනයේ සිව්වන වසර විශේෂ උපාධිය හැදෑරෑ සිසුන් විසින් කරන ලද පර්යේෂණ වලට අදාල ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩ මේ යටතේ ඔබට දැක බලා ගත හැකියි.

Download:

FLVMP4

Download:

• Innovative Projects

UCSC ය නැමැති පින් බිමෙන් තම නැණස පාදාගත් UCSC හි සිසුන් අතින් නිර්මාණය වූ සුවිශේෂ මෘදුකාංග සහ අනෙක් නිර්මාණ දැක ගත හැකි දුර්ලභ අවස්ථාවකි මේ. Virtual Reality, Augmented Reality, Mobile computing, Image processing වැනි ක්ෂේත්‍ර වලට අදාල ව්‍යාපෘති මේ යටතේ ප්‍රදර්ශනය වෙනවා ඇති.

Download:

FLVMP43GP

• Robotics Room

අප Robotics Lab හි නිර්මාණය කල හා එහි පර්යේෂණ වලට අදාල වූ රොබෝවරු සහ Robotic සම්බන්ධ බොහෝ දේ මෙහි අඩංගුයි.

Download:

FLVMP43GP

• ICT Education Zone

සුවිසල් පරිගනකයක System Unit එක තුල ඇවිද යන්න. සාමාන්‍ය පාසල් දරුවන්ගේ හා අනෙක් අයගේ පරිගනක ආශ්‍රිත දැනුම ඉහල දැමීම සඳහාම විශේෂයෙන් මෙම කලාපය නිර්මාණය වනවා. පරිගනක ආශ්‍රිත දෘඩාංග, නව තාක්ෂණයන් මෙහිදී සරලව පහදා දෙනවා ඇති.

• Computer Museum
  

මහාචාර්ය සමරනායකයන් මෙරටට ගෙන ආ පළමු පර්ගනකයේ සිට පරිගනකයේ පරිනාමය UCSC ය සතුව ඇති අතිශ්‍ය දුර්ලභ පරිගනක සමග ඔබට දැකගත හැකියි.

• ICT seminar series - පාසල් සිසුන් ගුරුවරුන් සඳහා

වෙනත් ප්‍රදර්ශන මෙන් නොව අප ප්‍රදර්ශණය වඩා ක්‍රියාකාරී කරමින් පාසල් සිසුන්ට සහ ගුරුවරුන්ටම සැකසූ වැඩමුළු පෙලක් සෑම දිනකම උදේ 9 සිට සවස 5 තෙක් පැවැත්වෙනවා ඇති. පාසල් ICT විෂය මාලාව ආශ්‍රය කරගෙනයි අප මෙහි අන්තර්ගතය සකසා තිබෙන්නේ.

• Advanced Computer Science seminars

වඩා ගැඹුරු මට්ටමේ කරුණු අඩංගු කර මෙම වැඩමුළු මාලාවට ඒ සඳහා උනන්දුවක් ඇති අයට සහභාගී විය හැකියි.

• Game Zone

පරිගණක ක්‍රීඩා වලට සහභාගී වීමට කැමති නම්. xbox ක්‍රීඩා කිරීමේ අවස්ථාව සමග.

• Lots of other entertainment activities

IT quiz සහ Y FM DJ සමග තවත් දේ

නවතම තොරතුරු සඳහා සම්බන්ධ වන්න

• අපේ Facebook fan page එක සමග.
• Youtube චැනලය
• ඔබ twitter හි සිටිනවානම් අපේ twitter ගිනුම.

පිවිසෙන්න ifo++ නිල වෙබ් අඩවියට
www.ifo.ucsc.lk

තොරතුරු තාක්ෂණ දැනුම බෙදා දීමට දෙහිඅත්තකණ්ඩිය ජාතික පාසලට ගිය ගමන

ඔන්න ඉතින් ආයෙ කාලෙකට පස්සෙ බ්ලොග් කෙරුවාවට බහින්නයි යන්නෙ.ලියන්න බැරිවෙන්න හේතුව ආයෙ අයෙ මන්තරේ වගේ ලියන්න ඕන නෑනෙ නේද Assignments, Exam තමයි හේතුව. ඔන්න ඉතින් දෙයියනේ කියල ගිය සිකුරාදා STAT වලින් සමාසිකයේ මහා සංග්‍රාමය හෙවත් විභාගෙ ඉවර උනා. වරදක් නෑ දෙයියනේ කියල ඔක්කොම වගේ අවුලක් නැතුව ලියා ගත්තා. ඒ අතරෙ සතියෙන් පාඩම් කරපුවා, දවස් දෙකෙන් පාඩම් කරපුවා එහෙමත් තිබුනා .

මේ ලියන්න යන්නෙ ඒව ගැන නෙමේ. විභාගෙට කලින්ම CompSoc එකට(කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක තාක්ෂණ සංගමය) ආරාධනාවක් ඇවිත් තිබුනා දෙහිඅත්තකණ්ඩිය ජාතික පාසලෙන් ICT සහ GIT කියන විශයන් වෙනුවෙන් දවස් තුනක වැඩමුළුවක් පවත්වන්න කියල. වැඩමුළුවක් කිරීම ගැන අපිට කිසිම ප්‍රශ්නයක් නොතිබුනත් අපිට ප්‍රශ්නයක් උනේ කාලය මොකද විභාගෙ කාලය තුලදි අපිට වැඩමුළුවට සූදානම් වෙන්න බෑ. ඔවුන් වැඩමුළුව ඉල්ලන්නෙ 19,20,21 කියන දවස් වල. අන්තිමේදී තරමක් අසීරු කටයුත්තක් උනත් අපි එකඟ වුනා ඒ දවස් වල වැඩමුළුව කරන්න. මෙහෙම එකඟ උනත් අන්තිම මොහොම වෙනකම්ම තරමක් අවිනිශ්චිත භාවයක් ගමන ගැන තිබුනා. මොකද කොළඹ ඉඳල දෙහිඅත්තකණ්ඩියට යන්න ගමන් පහසුකම් මොකද කරන්නෙ. පොදු ප්‍රවාහන සේවයක අපේ දවස් තුනකට ඇඳුම්, Laptop, සපත්තු ඔක්කොම උස්සගෙන යන්නෙ කොහොමද? අනිත් අතට අපේ සංගමයෙ අරමුදලේ පහුගිය ගුරුවරු පුහුණු කිරීමේ වැඩමුළුවෙන් පස්සෙ ඉතුරු වෙලා තිබුනෙ රුපියල් 1000කට අඩු ගානක්. මේ වෙලාවෙ අපිට උදව්වට ආවෙ Microsoft Student Champ එක. ඒ හරහා ඔවුන් අපිට ගමනාගමය පහසුකම් වෙනුවෙන් මූල්‍ය අනුග්‍රහය දක්වන්න එකඟ වුනා. ඒ අනුව හැමදාමත් CompSoc එකේ ගමන් බිමන් වලට යන හේමන්ත අයියාගේ Nissan Caravan වෑන් රථයේ අපි ගිය ඉරිදා(18) පිටත් උනා දෙහිඅත්තකණ්ඩියට යන්න. අපේ ගමන් මාර්ගය උනේ පොළොන්නරුවට ගිහින් එතනින් දෙහිඅත්තකණ්ඩියට. උදේ 10ට විතර කොළඹින් පිටත් වෙච්ච අපි දෙහිඅත්තකණ්ඩිය ජාතික පාසලට එනකොට හවස 6 විතර වෙලා. ගුරුවරු එක්ක කතා බහ කරලා ලමයි ප්‍රමාණය කොච්චරද ගන්න පුළුවන් පන්ති කාමර පහසුකම් මොනවද කියල දැනගෙන අපි ගියේ අපිට නවතින්න සූදානම් කරල තිබුන මහවැලි සංචාරක බංගලාවට.

අපේ නවාතැන තිබුනෙ දෙහිඅත්තකණ්ඩිය ජාතික පාසලේ ඉඳන් කිලෝමීටර් දෙකක් විතර දුරින්. අපරාදෙ කියන්න බෑ තැන නම් ඉස්තරම්. මේ තැන අපි වෙනුවෙන් ලෑස්ති කරල විය හියදම් දරල තියෙන්නෙ මහවැලි අධිකාරිය. වැඩමුළුව පස්සෙන්දා පටන් ගන්න ඕන නිසා අපි කලින්දා රෑ එළි වෙනකම්ම කලේ ඒකට හොඳ සැලැස්මක් හදන එක.

ලමයි 100ක් 150ක් එකට අරගෙන උගන්නන එක එච්චර සාර්ථක ක්‍රමයක් නෙමෙයි. එතකොට කොටසක් පාඩමින් පිට යනවා. ආම්බාන් කරන්නත් අමාරුයි . ඉතින් අපි 10 සහ 11 වසර කණ්ඩායම් දෙකකටත් 12 වසර කණ්ඩායම් හතරකටත් බෙදුවා. ඉන් පස්සෙ උගන්නන පාඩම් අපි කට්ටිය බෙදා ගත්තා. එතකොට පැය 2කින් පාඩම ඉවර කරලා තව කණ්ඩායමක් එක්ක මාරුවෙන්න ඕන. එහෙමයි සැලසුම හැදුවේ. මේව කරන කොට ඉතින් රෑ වෙනවනේ නිදි මත හැදෙනවා. ඉතින් මෙතන බලාකියාගන්න ආනන්ද අයියා අපිට කහට එහෙම හදලා තියලයි ගියේ. ඕක ඉතින් සීනි දාල අපිට හදල දුන්නෙ අපේ අසංක(සාදු ) තමයි. ඔය තේ හදන හැටි කියල දුන්නෙ මාතර පැත්තෙ වොඩ්කි කියල බවලත් කෙනෙක් කියනවනේ.

පස්සෙන්දත් උනා කියමුකෝ. ඉස්කෝලෙට ගිහින් පොඩි රැස්වීමක් තියල හෙම අපි ලමයින්ට අඳුන්වල දීල ඔන්න ඉතින් වැඩ මුළුව පටන් ගත්තා.

පළවෙනි දවසෙ මට උගන්නන්න තිබුනෙ අන්තර්ජාලය හා විද්‍යුත් තැපෑල කියන පාඩම් කීපයක එකතුව. වැඩේ ටිකක් අමාරු කියල තේරුනේ සමහර ලමයි ජීවිතේට පරිගනකයක් අල්ලලාවත් නෑ. IT period එකත් කට් කරලා. ඉතින් ගොඩක් දේවල් අ යන්නෙ ඉඳලම කියල දෙන්න උනා. ඒ මට තේරුන දෙයක් තමයි ලමයි ගොඩක් ආසාවෙන් උනන්දුවෙන් කියන දේවල් අහගෙන හිටියා. කෑගැහුවේ කරදර කලේ නෑ. ඉතින් අපිත් අපේ උපරිමයෙන් ඔව්න්ට පාඩම් ටික දේවල් කියල දුන්නා.

මගේ ඉන්ටර්නෙට් සහ ඊ මේල් පාඩම
චතුරංග(හුරේ) ඉගැන්නුවේ Computer Hardware
Logic gates උගන්නපු මෝදිත(පෝමලා)
නුවන් මල්ලිගෙන් logical expressions
අසංක සහ අනිල් Networking කියාදෙමින්
ඔෂාන් 10,11ට පාඩමක් කරමින්
චතුරංග Visual Basic
කළිඳුගෙන්
තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනව අපේ කේෂාන් සහෝදරයත් VB කලා නෙව
මේ ඉන්නෙ අපි කස්ටියම කැමරාව timing කරලයි මේ photo එක ගත්තෙ

ඉතින් ඔහොම ඉස්කෝලෙ ඉවර වෙනකම් ලමයින්ට ඉගැන්නුවා කියමුකෝ. ඉස්කෝලෙ ඉවර උනාම තව රාජකාරික් තිබුනා. ඒ ඉස්කෝලෙ I.T ගුරුවරුන්ට web designing තව workshop එකක් කලා.ඒක ඉවර වෙනකොට රෑ 8 විතර.

ඔන්න ඔහොමයි ඉතින් වැඩ සටහන ගියේ. පලවෙනි දවසෙ තමයි අපිට දැන ගන්න ලැබුනෙ තුන්වෙනි දවස ඒ කියන්නෙ 21 අපිට 10 සහ 11 ලමයි ගන්න බෑ මොකද ඒ අයට විභාගෙ යෙදිල තියන නිසා එදා. ඒ නිසා දෙවනි දවසෙ සැලැස්ම සකස් කරන එක සෑහෙන අමාරු වැඩක් උනා. අන්තිමට flash වගේ ප්‍රශ්න අඩුවෙන් එන කොටස් ඉවත් කරලයි. සැලැස්ම හදා ගත්තෙ. ඉතින් දෙවනි දවසෙන් අපි 10 සහ 11 වසර වලට උගන්නන එක අවසන් කලා. පස්සෙ ආරංචි උන හැටියද O/L කොල්ලො කෙල්ලො විභාගය කල් දාල ඒ කියන්නෙ ඒ අයට කලාපෙ පේපර් එන නැතිව වෙනම පේපර් එකක් දීල වැඩමුළුවෙ තුන් වෙනි දවසත් ඒ අයට දෙන්න කියල විදුහල්පතිතුමාගෙන් ඉල්ලුවලු. කොහොම උනත් ඒක නම් කරන්න උනේ නෑ.

විදුහල්පතිතුමා ගුරුමණ්ඩලයේ කොටසක් සමග අපි කට්ටිය

තුන්වෙනි දවස වෙනකොට අපිට තිබුනෙ A/L GIT වල ප්‍රශ්න පත්‍ර සාකච්චා කිරීම. ඊට අමතරව කලාපෙ ගුරුවරු එකතු කරල දවසක වැඩමුළුවක් ගුරුවරුන්ටත් සංවිධානය කරල තිබුනා. ඒකෙ අපි ප්‍රධාන වශයෙන් කියල දුන්නෙ උබන්ටු OS එක install කරගෙන පාවිච්චි කරන විදිහත් joomla පාවිච්චි කරල web site එකක් හදාගන්න විදිහත්. මේ දවස බදාදනේ. ඒ කියන්නෙ අපි CompSoc එකෙන් සතිපතා කරන "ඉන්ටර්නෙට් සම්පත් භාවිතය" ගුවන් විදුලි වැඩසටහන විකාශය වෙන දවස. වැඩසටහන නිවේදනය කරන ගුවන්විදුලියෙ ජයසිංහ අයියා කලින් දවසෙ මට කතා කරලා කිව්වා අපි සජීවීම පාසලේ ඉඳල දුරකතන මාර්ගයෙන් වැඩසටහනට සම්බන්ධ වෙමු කියල. ඒ අනුව මමත් පාසලේ විදුහල්පතිතුමත් උසස් පෙළ ශිෂ්‍යාවකුත් වැඩසටහනට සජීවීව කතා කලා. අපූරු වැඩේ කියන්නෙ ඊට ටික වෙලාවකට පස්සෙ හැමදාම මේ වැඩසටහන අහන අතුල අබේරත්න කියල ඒ කිට්ටුව සිරිපුර කියන ප්‍රදේශයේ ඉන්න මහත්මයෙක් වැඩසටහනින් දැනගෙන අපි දෙහිඅත්තකණ්ඩියෙ ඉන්නව කියල ආව ඉස්කෝලෙට. ඒ මහත්මයත් ස්වෙච්ඡාවෙන් පරිගනක අධ්‍යාපනය ලමයින්ට දෙන කෙනෙක්. මේ වැඩමුළුව ගැන මේ මහත්මයා අපිට බොහොම ස්තූතිවන්ත වුනා. පස්සෙ විදුහල්පතිතුමාගෙ අවසරය ඇතුව මේ මහත්මයත් සම්බන්ධ වුනා වැඩමුළුවට. ඉතින් තුන්වෙනි දවසෙ වැඩමුළුව අවසන් කරපු එක තමයි කරන්න වුන අමාරුම දේ. මොකද ඒ දවස් තුනට මේ ලමයි අපේම නංගිලා මල්ලිලා වෙලා හිටියා. අන්තිමට සිංදුවක් දෙකක් කියලා පොඩි විනෝදයක් දීලයි වැඩේ ඉවර කලේ. මේ ලමයි ටික කොච්චර අපිත් එක්ක එකතු වෙලාද කියනවනම් අන්තිම last final සින්දුම තුනක් විතර කියන්න වුනා.

මේ වැඩමුළුවෙදි මම සහ අපේ අය උගන්නනවට අමතරව තව දෙයක් මේ ලමයින්ට දෙන්න උත්සාහ කලා. ඒ තමයි මේ ලමයි ගොඩක් අයට අනාගතේ ගැන ඉලක්කයක් තිබුනේ නෑ. ඉගනගෙන මොකද කරන්නෙ කියල ඒ අය දැනගෙන හිටයෙ නෑ. විශ්ව විද්‍යාලයට යනව කියල අධිෂ්ඨානයක් ඔවුන්ට ඇතිකරගන්න පුළුවන් කමක් තිබුනෙ නෑ. ඒත් ඔවුන්ට හීනයක් තිබ්බා. ඒකයි පන්ති වල උගන්නන කොට ආපු චිට් වල තිබුනෙ "අයියෙ කැම්පස් එක ගැන කතාවක් කියන්න කියල". අපි ඔවුනට පෙන්නල දුන්න කැම්පස් එක කියන්නෙ මොන වගේ තැනක්ද කියල. සුන්දර විශ්ව විද්‍යාල ජීවිතෙන් අත්දැකීම් කීපයක් ඔවුන් එක්ක බෙදාගත්තාම ඔවුන් බොහොම සංවේදී විදිහට ඒව අහගෙන හිටිය. හොඳට ඉගන ගෙන අම්ම තාත්ත තමන් වෙනුවෙන් කරපු කැපකිරීම් වෙනුවෙන් යමක් ආපහු දෙන්න කියල කිව්වාම ඔවුන් ඇහැ අගට ආපු පුංචි කඳුලකුත් එක්ක ඒව අහගෙන හිටියා. අපි ඔවුන්ගෙන් ගනිපු feedbacks කියෙවුවාම අපිට තේරුනේ අපි ඔවුන්ට දෙන්න උත්සාහ කරපු පණිවිඩේ හිතුවටත් වඩා හොඳට ඔවුන් අතරට ගිහින් තියනවා. ගොඩක් අය කියල තිබුනා GIT විභාගෙ ලියන්න නෙමෙයි හිටියේ ඒත් මේ පාර අනිවාර්යෙන් ලියනව කියල. අපි ඔවුන්ගෙ විශ්ව විද්‍යාල සිහිනයට ජීවයක් දුන්න කියල ගොඩක් අය ලියල තිබුනා. මේව කියවනකොට අපේ වෑයමේ සාර්ථක බව දැකල අපේ ඇස් වලටත් කඳුලක් ආව ඇත්තටම.

අන්තිමට අපේ නවාතැනේ අපිට කෑම බීම සකස් කරල දීපු ආනන්ද අයියත් දෙහිඅත්තකණ්ඩිය ජාතික පාසලේ විදුහල්පතිතුමා විශේෂයෙන් මේ වැඩමුළුවට ප්‍රධාන වෙලා කටයුතු කරපු නදීකා ශ්‍රීපාලී ගුරුතුමියත් මතක් කරන්න ඕන. ආ තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනවා. අපේ වෑන් රථයේ රියදුරු නැත්තම් අපේ අය කියන විදිහට අපේ මැනේජර් හේමන්ත අයියත් මතක් කරන්නම ඕන.

මේ සද්කාර්යට දායක වුන UCSC එකේ අපේ කට්ටිය

ජාතියේ තොරතුරු තාක්ෂණයේ පියා අනුස්මරණය කළ ඒ පින්බර රාත්‍රිය

අප්‍රේල් 22 රෑ කියන්නෙ මම හිතින් අවුරුද්දක් ආපස්සට ගිහිපු දවසක්. 22 ඒ කියන්නේ පෙරේදා තමයි UCSC එකේ වාර්ශික පිරිත් සජ්ඡායනය පැවැත්වුනේ. ඒක සුපුරුදු පරිදි සංවිධානය කලේ පළමු වසර වෙනුවෙන් අපේ නංගිලා මල්ලිලා. මේ පාර පිරිතෙ අරමුණු වලින් ප්‍රධාන දේ උනේ ජාතියේ තොරතුරු තාක්ෂණයේ පියා වන කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතනයේ ආදි කතෘ මහාචාර්ය විද්‍යාජෝති වී.කේ.සමරනායක මැතිතුමාව අනුස්මරණය කිරීම. අද ලංකාවෙ කිසිම වැඩකට නැත් දින (වැලන්ටයින් - කොහේදෝ රටක පූජකයෙක් දිවි නහගත්තු දවස) සමරද්දී රටට සුවිශේෂී මෙහෙවරක් කරපු සමරනායක සර් වගේ අය අමතක කරලා. ඒ අය අනුස්මරණය කරන්න ඒ උතුම් චරිත වලින් ගන්න ඕන දේවල් රටේ දරුවන්ට කියල දෙන්න අපේ අය අමතක කරලා. ඒත් සමරනායක සර් ගොඩනගපු මේ UCSC පින්බිමේ අපේ ජීවිත ගොඩනගා ගත්තු අපි එහෙම කරන්න සුදානම් නෑ. හැම අවුරුද්දකම මේ වගේ අසිරිමත් පිරිත් පිංකමක් සංවිධානය වෙන්නේ ඒ උතුම් යුග පුරුෂයාට ආචාර කරන්න. මේ පාර තවත් අරමුණු වෙච්ච දෙයක් උනේ කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අංශයට වසර 25ක් සපිරීම. 1985 තමයි පරිගනක විද්‍යා හා සංඛ්‍යාන දෙපාර්තමේන්තුව කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලය තුල ආරම්භ වෙන්නේ. ඒ වගේම 30 වසරක කුරිරු තස්ත්‍රවාදය අවසන් කිරීමේදී ජීවිත පුජා කරපු, ආබාධිත උනු සහ ඒ වෙනුවෙන් දහඩිය හෙලපු සියලු රණ විරුවන්ට පිං අනුමෝදන් කිරීමත් අපේ අරමුණක් උනා.

මේ පිංකම කොච්චර ලස්සනද කියල බලන්න මේ පිංතූර වලින්.

චෛත්‍යයක හැඩය ගත්තු පිරිත් මණ්ඩප්පය

කැටයම් වලින් අලංකාර කල ශ්‍රවණාගාරය

ආයුබෝවන්

මකර තොරණින් පිවිසුම් මාර්ගයට

කැටයම් දහස් ගණනකින් අලංකාර කල පිවිසුම් මාර්ගය

පරිගනක විද්‍යාව කලාට චිත්‍ර අඳින්නත් පුළුවනි

ප්‍රවෘත්ති විකාශයන් වල UCSC එක ගැන සඳහන් වෙනව අහල තියනවද? "කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතනයේ සිසුන් දෙපිරිසක් අතර ගැටුමක්" එහෙම කියල. නෑනේද? ඒත් අපේ බෞද්ධ හින්දු කතෝලික ඔක්කොම ලමයි එකතු වෙලා කරපු මේ පිංකම දෙරණ ප්‍රවෘත්ති විකාශය ප්‍රචාරය කලා මේ විදිහට.

මම මුලින්ම කිව්වනේ එදා මගේ හිත අවුරුද්දක් අතීතෙට ගියා කියල. ඒ අපි පළමු වසර සිසුන් විදිහට ඉද්දී මේ වගේම කරපු පිරිත මතක් වෙලා. මාස ගණනක ශ්‍රමය, දවස් ගණනක් නිදි මරපු අමාරුව එක මොහොතකින් නැති වෙලා හිත පිරුනෙ අපේ නිර්මාණයේ ලස්සන දැක්කාම. ඒ වගේ ආත්ම තෘප්තියක් ලබන්න බොහොම අමාරුයි. ඒ දේ ලබන්න මට පුළුවන් උනා. අපේ නංගිලා මල්ලිලාට පුළුවන් උනා.
නංගි මල්ලි උඹලාගෙ අයියලා අක්කලා හැටියට අපිට උඹලා ගැන බොහෝම ආඩම්බරයි. අපි උඹලාට අපිට වඳින්න පුදන්න කිව්වෙ නෑ. උඹලව කඩේ යැව්වෙ නෑ. ඒත් අපේ වගකීමක් විදිහට උඹලට ජීවත් වෙන්න කියල දුන්නා. එකා වගේ වැඩ කරන හැටි කියල දුන්නා. අභියෝග වලට මුහුණ දෙන හැටි කියල දුන්නා. උඹල ඒ දේවල් උඹලගෙ හිතට අරගෙන තියන බව දැක්කාම අපිට බොහොම සන්තෝසයි. ඉතින් ඉස්සරහටත් මේ විදිහට අපි ඔක්කොටම අපේ උපරිමයෙන් UCSC එකටත් රටටත් අපේ යුතුකම ඉටුකරමු.

ශ්‍රී ලංකාවේ තොරතුරු තාක්ෂණයේ පියා අනුස්මරණය කරමු.

දැනුම්දීමයි


ශ්‍රී ලංකාවේ තොරතුරු තාක්ෂණයේ පියා යන විරුදාවලියෙන් හඳුන්වන‍
කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතනෙයේ ආදි කතෘ
මහාචාර්ය විද්‍යාජෝති වී.කේ.සමරනායක මැතිතුමා
අනුස්මරණය කරනු වස්
කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතනයේ
පළමු වසර සිසුන් සංවිධානය කරන
සර්ව රාත්‍රික පරිත්‍රාණ ධර්ම ‍දේශනය
අප්‍රේල් මස 22 වන දින
අප අධ්‍යයනායතනයේ
මහාචාර්ය වී.කේ.සමරනායක අනුස්මරණ ශ්‍රවණාගාරයේදී
පැවැත්වේ.
ශ්‍රී ලංකාවේ තොරතුරු තාක්ෂණ ක්ෂේත්‍රය වර්තමානයේඇති තැනට
ඔසවා තබන්නට මෙතුමා කල මහඟු සේවයට
කෘත ගුණ සලකණු වස්
ඔබටත් මේ පිං කමට සහභාගි වන ලෙස ආරාධනා කරමු.
තවද
මෙම පිංකම
http://www.ucsc.cmb.ac.lk/ucsctv/
යන අන්තර්ජාල ලිපිනය ඔස්සේ අන්තර්ජාල රූපවාහිනී සේවාවක් ලෙස
රාත්‍රී 8.30 සිට විසිරුවා හරුනු ඇත.

ජෙප්පන්-විශ්වවිද්‍යාල-හපන් කං යයි සිතන ගොං කං

මම කිසිදවසක මේ බ්ලොග් එකේ මේ වගේ ලිපියක් ලියන්න හිතාගෙන හිටියේ නෑ. ඒත් අද මෙතනට මාව පොළඹවල තියනවා. ඒ පේරාදෙනිය විශ්ව විද්‍යාලේ අන්තරේ කට්ටියක්(පිරිමි වෙන්න බෑ ගෑනු වෙන්න ඕන) හන්තාන චාරිකාවක ගිහිපු අපේ පොඩි batch එකේ නංගිලා මල්ලිලා පිරිසකට පේරාදෙනිය කැම්පස් එකේදි අන්තරේ අය සලකලා තියන විදිහ නිසා. මේ ගොල්ලො තමයි විශ්වවිද්‍යාල වල නම කැත කරන්නේ. කැම්පස් ඇතුලේ ගහගෙන මරාගෙන රැග් කරල කොල්ලො මරල විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍යයෙක් කිව්වහම මිනිස්සු සැකෙන බලන තැනට ආකල්පයක් හදල තියෙන්නේ මේ වගේ මානසික අසහන කාරයෝ තමයි.

ලංකාවෙ විශ්ව විද්‍යාල ගොඩක් ඒව පළමු වසර කණ්ඩායම් චාරිකාව යන්නෙ හන්තානෙ. හන්තාන අයිති වෙන්නෙ පේරාදෙනිය විශ්ව විද්‍යාලයට නිසා ඒකෙන් අවසර අරගෙන ඒකෙ ශිෂ්‍ය සංගම් වලටත් දන්වලා තමයි මේ ගමන යන්නෙ. සාමාන්‍යයෙන් ගමන පටන් ගන්න උදේ පේරෙ කැම්පස් එකට ගියාම ඒ ශිෂ්‍ය සංගම් නායකයෙක් ආපු සහෝදර ශිෂ්‍ය පිරිසට කතා කරනව. එච්චරයි. ඒත් ඊයෙ අපේ පොඩි බැච් එකේ නංගිලා මල්ලිලා හන්තානෙ යන්න ගියාම. ඔවුනට ඒ අය කතා කරල තියනව. අපේ පොඩි අයට කතා කරන එක ගැන අපේ ගිහිපු සර්ලා දෙන්නා කැමති වෙලා නෑ. මොකද ඒ අය කතා කරන්නේ දේශපාලනේ. අන්තිමට උන්ට කතා කරන්න දීල. පස්සෙ අන්තරේ අය කියල තියනව අපේ අය යන්න නියම කරගත්තු පාරෙ යන්න බැරි බව ඒ වෙනුවට ඔවුන් නියම කරන පාරක යන්න වෙන බවත් කියල තියනවා.යන්න ඕන උනේගෙ කට්ටියක් එක්ක. අපේ පොඩි එවුන් ගමන නවත්තන්නත් හදල පස්සෙ ඔවුන් දීපු 6 දෙනෙක් එක්ක කන්ද නැගල තියනව. බොහොම කෙටි පාරකින් අපේ අයව එක්කගෙන ගිහින් මේ අය උත්සාහ කරල තියෙන්නෙ ඉක්මනටම ආයෙ කට්ටියම කැම්පස් එකටම එන පාරකින් එක්කගෙන එන්න. අපේ අයට ආයෙ කතා කරන්න ඕන කියල කියල තියනව. අපේ පොඩි එවුන් මේක ප්‍රතික්ෂේප කරල. බස් වලින් එන්න පිටත් වෙලා. අපේ බස් 3ක් ගිහන් තියනව. මේකෙන් 2ක් ආපහු ඇවිත් තියෙන්නෙ පේරෙ කැම්පස් එක ඉස්සහර පාරෙන් අනිත් බස් එක වට පාරකින් එන්න පිටත් වෙලා තියනව. ඒ බස් එක මගදි සංවිධානය වෙලා ඉඳපු පිරිසක් නවත්ගෙන ඔව්න්ට පේරෙ විශ්ව විද්‍යාලෙ "වල" කියන තැනට අරගෙන ගිහින් බොහොම කැත විදිහට සලකල තියනවා. කීප දෙනෙක්ට පහර දීලත් තියනව. කෙල්ලොන්ට කුණුහර්ප කියන එක මහ වීර කමක් කියල ජෙප්පො හිතන් ඇති. අපි එහෙම අයට කියන්නෙ පො*** කියල.අනිත් බස් දෙකත් ආපහු ගේන්න කියලයි උන් කියල තියෙන්නෙ. ඒ බස් දෙක පොලිසියට ගිහින්. පස්සෙ පොලිසිට මැදිහත් වෙලා පැය ගණනකට පස්සෙ තමයි බස් එක නිදහස් කරල තියෙන්නෙ.

මෙතන උන්ට අවුල වෙලා තියෙන්නෙ අපේ පොඩි එවුනට අන්තරේ තෙලක් ගහන්න බැරි වෙච්ච එකද කොහෙද. UCSC එකේ අපි කවදාවත් කැම්පස් එකේ දේශපාලනේ කරලත් නෑ. කරන්නෙත් නෑ. අපේ අයියල අපිට කිව්වෙත් අපි අපේ පොඩි එවුනට කිව්වෙත් යමක් කරනවනම් ඒක එක්කෝ UCSC එක වෙනුවෙන් නැත්තම් රට වෙනුවෙන් කරපන් කියල. අපේ ශිෂ්‍ය සංගම් නායකයො මාසෙට ගානක් හම්බෙනවට නැත්තම් මෝටර් බයිසිකලේකට ශිෂ්‍යයො පාව දෙන්නෙ නෑ. රට ගැන බඩ බැඳගෙන කෑගහන ජෙප්පන්ගේ නිරුවත මේකයි. මේවගෙන් වෙන්නෙ විශ්වවිද්‍යාල වල නම කැත වෙන එක විතරයි. තමන්ගෙ මතයට යට නොවෙන අය බලෙන් යට කරන්නයි උන් හදන්නෙ. අපිට දේශපාලන හයිය නෑ ඒත් ජාති ආගම් කුල මල බේද නැති සහෝදර කමේ හයිය UCSC එකේ අපිට තියනවා. ඒ එකමුතුකම අපිට හැමදාම විශ්වාසයි. ඒ නිසා ජෙප්පනි ප්‍රවේසමෙන්!!!.....

ලක් මවුනි ඉතින් ඔබ නිදහස්........

ඝාතකයා ඝාතනය වී ඇත. මුළු මහත් ශ්‍රී ලංකාවක් බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි ඒ ආරංචිය අද මධ්‍යාහ්නයේදී අපට අහන්නට ලැබුනා. වසර 30කට ආසන්න කාලයක් මිනිසුන්ගේ ලේ රස බැලූ ඒ මලේච්ඡයාගේ සිරුර හමුදාව විසින් සොයා ගත්තා. ඇත්තෙන්ම ප්‍රභාකරන් මිය ගිය බව ඊයේ ආරංචි උනත් සමහරුන්ට ඒක විස්වාස කරන්න බැරි උනා. ඔය කිව්වට මිනිය පෙන්නුවෙ නෑනෙ උන් කිව්වෙ එහෙමයි. සමහර සිංහල මිනිස්සුන්ටත් රටේ ජයග්‍රහනයක් විඳගන්න බැරි වීම හරි පුදුමයි. ඇත්තෙන්ම උන් ඉපදිලා තියෙන්නෙ මේ ලංකාවෙද කියලත් හිතෙනවා.

අද පාරට බැහැපු තැන ඉඳල හැම තැනම දැක්කෙ ජාතික කොඩි. හැම ගෙදරකම කාර්යාලයකම වගේ ජාතික කොඩියක් ඔසවලා තිබුනා. හැම වාහනේකම වගේත් ජාතික කොඩිය. ඒ ජාතික කොඩියෙ වෙනසක් තියනව කියල මට හිතුන. ජාතික කොඩියෙ ඉන්න සිංහයා වෙනදට වඩා ගාම්භීර විදිහට අභිමානවත් විදිහට ඉන්නව කියල හිතුන. ජාතියක් රටක් වශයෙන් අපි ලැබූ ජයග්‍රහනයෙන් හිතේ තිබුනු අභිමානයේ ප්‍රතිබිම්බය වෙන්න ඇති මම ඒ දකින්න ඇත්තෙ.

මතකද අපේ ජනාධිපතිතුමා පත්වෙච්ච කාලය? ලංකාවෙන් 1/4ක් පමණ කොටි ග්‍රහනයෙයි තිබුනෙ. සාම කතා කියල කරපු විකාරයකින් ඒ භූමිය ඔවුන්ට නීත්‍යානුකූලව දිලයි තුබුනෙ. අපේ හමුදාව කඳවුරු වලට සීමා කලා. හැබැයි කොටි පෝෂණය උනා. ආයුධ එකතු කරගත්තා පිරිස් බලය මුදල් එකතු කරගත්තා. කර්නල් මුතාලිෆ් කර්නල් මිඩීන් වගේ හමුදාවෙ දක්ෂම නිළධාරීන් මරල දැම්ම මතකද? යුධ හමුදාවෙ බුද්ධි අංශ නිළධාරීන් 150ක් විතර ඝාතනය උනා. තව අවුරුදු 2ක් ඔය විරාමය තිබුනා නම් මොකද වෙන්නෙ. එහෙනම් සිංහල රටක් අද නෑ මතක තියා ගන්න. මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්තයා ජනාධිපති වෙච්ච වෙලාවෙ දියසෙන් කුමාරය පහල උනා කියල සමහරු කිව්ව රට මේ උවදුරෙන් ගලව ගන්න. ඔහු කිව්ව ඒ කාර්යය කරන බව. මිනිස්සු ඒකටයි ඔහුව ජනාධිපති කලේ. ඇත්තෙම්ම ඔහු ඒ දේ කලා. නායකයින් ගණනාවකට කරන්න බැරි වෙච්ච දේ ඔහු කලා. කොහොමද ඒ.

නියම තැනට නියම පුද්ගලයා පත්කලා.යුධ හමුදාපති නාවික හමුදාපති ගුවන් හමුදාපති ඒ තනතුරු වලට සුදුසුම පුද්ගලයින්. ඒ සුසංයෝගය මේ ජයග්‍රහනයට එක් හේතුවත්. වෙනදා මේ හමුදාවන් ක්‍රියාත්මක උනේ හමුදාවන් තුනක් වගේ. ඒත් මේ පාර ඔවුන් එකට එකා වගේ ක්‍රියාත්මක උනා. පාබල සේනාංක වලට ඉදිරියට යන්න අසීරු ස්ථාන වලට ගුවන් ප්‍රහාර ඒල්ල කරල සහය දුන්නා. මුල්ලයාලි වෙල් යායෙදි කොටින්ට කොටු වෙන්න ගිය හමුදා කණ්ඩාමක් බේර ගන්න M.I.24 හෙලිකොප්ටර් නියමුවෙක් කරපු වික්‍රමය අපිට මතකයි. යානයට ගුවන් යානා නාශක අවි කිහිපයකින්ම ප්‍රහාර එල්ල උනත් අමාරුවේ වැටී හිටිපු සහෝදර සෙබළු දාල යන්න නියමුවා කැමති උනේ නෑ. යානයට උන්ඩ 21 වැදිල නියමු කුටියෙන් දුම් දානකම් ඔහු කොටි බංකර් වලට ප්‍රහාර එල්ල කරමින් පාබල සෙබළුන්ට බේරෙන්න අවස්ථාව හදල දුන්න. පාරක් මුලත්ව් කැලේ දිගු දුර ප්‍රහාරයකට ගිහිල්ල තුවාල ලබපු කමාන්ඩෝ සෙබළු කණ්ඩායමක් ආපහු ගන්න කොටි ප්‍රදේශයට ගිහිපු ගුවන් නියමුවො දෙන්න අපිට මතකයි. ඒ සහයෝගය තමයි අපේ ජයග්‍රහනයට හේතු උනේ. කොටින්ට ආයුධ සපයපු නැව් 10ක් මූදු බත් උනේ නිකම්ම නෙවෙයි. ඒ අපේ නාවික හමුදාවෙ විශිෂ්ඨත්වය.

මුලු රටේම මිනිස්සු බඩ ගැන නොසිතා රට ගැන හිතල දීපු සහයෝගයත් මේ ජයග්‍රනයට තව හේතුවක්. ආහාර වෙනත් අත්‍යාවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය කොච්චර ගණන් ගියත් මිනිස්සු යුද්ධයට සහය දුන්න. තවමත් අපේ සමහර නායකයො තේරුම් නොගන්න සත්‍ය ඒකයි.

මේ දේවල් සාර්ථකව සිද්ධ වෙද්දි අපේම සමහර සිංහල මිනිස්සු පෞද්ගලික වාසි වලට එක එක ප්‍රකාශ කලා. හමුදාව කිලිනොච්චි කියල මැදවච්චි යන්නේ අලිමංකඩ කියල පාමංකඩ යන්නේ. මන්ත්‍රී කෙනෙක් කියන එක්තරා හරකෙක් එහෙම කිව්ව. හමුදා සෙබළු ලේ දහඩිය අතපය ජීවිත කැපකරල ලබාගන්න ජයග්‍රහනයට ඒ නරුමය අපහාස කලේ එහෙමයි. ඕක කියපු එකා අහුවුනොත් මම ඕකගේ කටට වෙඩි තියනව එක් සෙබලෙක් කියල තිබුන. ඒ මිනිස්සුන්ට කොච්චර වේදනාවක් දැනෙන්න ඇත්ද? ඇයි ඔවුන් හමුදාවට ගිහිල්ල රුපියල් 25000 විතර පඩියකට ජීවිතේ පූජා කරන්නෙ. ඔය වගේ කතා කියපු එවුන්ට ඒවට දඬුවම් මේ ආත්මෙදිම ලැබේවි.

අන්තිමට කොටි පරාද වීගෙන යද්දි අමාරුව හැදිච්ච තව කොටසක් හිටිය. අර අන්තර්ජාතික ප්‍රජාව කියල කියන්නෙ.මෙච්චර කල් කොටි බෝම්බ වලින් සිය ගනන් මිනිස්සු මැරෙද්දි දෙමළ ලමයි කොටි හමුදාවට පැහැරගෙන යද්දි ඇහැක් ඇරල නොබලපු අය හඬා වැලපෙන්න ගත්ත. අන්තිම මොහොත වෙනකනුත් මහ කොටියව බේර ගන්න කියල එංගලන්තෙන් ඇමරිකාවෙන් ආපු පාහර සුද්දො කොච්චර උත්සාහ කලාද? මේ යක්කු අනුන්ගෙ ඇහේ තියන පොල් කෙන්ද හොයන්න එන්නෙ තමන්ගෙ ඇහේ තියන පොල් පරාලෙ දකින්නෙ නැතුව. අති නවීන තාක්ෂණය ඔක්කොම තියන ඇමරිකාව පහුගිය දවසෙ ඇෆ්ගනිස්තානෙ කැරලිකරුවන්ට ගුවන් ප්‍රහාරයක් එල්ල කරපු හැටි දැක්කනේ. සාමාන්‍ය මිනිස්සු 140ක් විතර මැරුන ඒකෙන්.පස්සෙ හිලරි ක්ලින්ටන් එහෙමත් අත්වැරදීමක් කියල අතපිහිද ගත්ත. ඔය මානව හිමිකම් කාරයො උන්නද මලාද දන්නෙ නෑ ඒ දවස් වල. අපේ ගුවන් හමුදාව අවුරුදු ගානක් පරණ යානා වලින් හරියටම ඉලක්කෙටම ප්‍රහාර එල්ල කරනව. වැරදිලාවත් අර වගේ සිවිල් වැසියො මැරුන නම් මෙහේ ඔක්කොම ටික යුධ අධිකරණෙට ගෙනිහිල්ල. සමහර වෙලාවට ආධාර දෙන්නෙ නෑ කියල ජනාධිපතිතුමා බය කරන්නත් හැදුව.මගේ ජනතාවට කන්න දෙන්න මම හඟාකන්නෙ නෑ. උඹලගෙ ආධාර උඹලම තියාගන්න. ඒ වගේ බලපෑම් වලට නැවෙන්නෙ නැතිව ජනාධිපති තුමා කරපු ක්‍රියාදාමය ප්‍රශන්සනීයයි. ඇමරිකාවෙන් බාධා කරත් ඔහු කොන්ද කෙලින් තියාගෙන වැඩ කලා. ඒ පෞරුෂය හමුදාවට වගේම රටටත් ලොකු ධෛර්යයක් උනා. කොටි සාමාන්‍ය මිනිස්සු යුධ මුක්ත කලාපෙ හිර කරගෙන හිටපු වෙලාවෙ ඇමරිකාවෙ යුධ විශේෂඥයො දෙන්නෙක් ඇවිත් බලල කිව්වලු මේ තත්වය උඩ මෙහෙයුමකින් මිනිස්සු බේරගන්න බෑ කියල. ඒත් අපේ යුධ හමුදාපතිතුමාගෙ බ්‍රිගේඩියර් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා වගේ අයගේ සැලැස්මෙන් ඔක්කොම මිනිස්සු බේරගත්ත. ඒ කියන්නෙ අපේ වීරයො ලෝකෙ ඉන්න විශිෂ්ඨම හමුදා වීරයෝ කියන ඒක නේද? සරත් ෆොන්සේකා මැතිතුමා මගේ පාසල වෙන අම්බලන්ගොඩ ධර්මාශෝක විද්‍යාලයෙ ආදිශිෂ්‍යයෙක් කියල මේ වෙලාවෙ මතක් කරන්නෙ බොහොම ආඩම්බරයෙන්.

දැන් අන්තිමට මස්වැද්ද උගේ සගයො ටිකත් එක්කම වල පල්ලට ගියානෙ. රටින් පැන්නයි කියපු චාල්ස් ඇන්තනිත් වෙඩි කෑව. අපේ නාවික හමුදාව එක කොටියෙකුටවත් රටින් පනින්න නොදීපු බව මේකෙන් තේරෙනව. තාමත් පිටරට ඉන්න දෙමල හැත්ත නහින්න හදනට මෙහේ දෙමල මිනිස්සු මරනව කියල. උන් දැන් බය වෙලා ඉන්නෙ ලංකාවෙ යුද්දෙ ඉවර නිසා දේශපාලන රැකවරණ යටතේ ඉන්න උන්ට ආපහු ලංකාවට එන්න වෙයි කියල. උන් දන්නෙ නෑ උන්ගෙ නෑදෑයො බේරගන්න ගිහිල්ල තමයි අපේ හමුදාවෙ සෙබළු මැරුනේ කියල. මිනිස්සුත් මරන්න ඕන නම් යුධ මුක්ත කලාපෙ වට කරලා මල්ටිබැරල් අවි 14 තියල පැය භාගයක් ගැහුව නම් ප්‍රභාකරනුයි ඔක්කොම ඉවරයි. එහෙනම් අපේ කොල්ලො මැරෙන්නෙත් නෑ. හමුදාවට බර අවි ඔක්කොගෙන්ම ගහල අඩිය අඟලට තලන්න පුළුවන්කම තියෙද්දිත් එහෙම නොකලෙ සාමාන්‍ය මිනිස්සු බේර ගන්න ඕන නිසා.

කොහොම හරි ලක් මව දැන් සම්පූර්ණයෙන්ම නිදහස්. මෙච්චර කාලයක් අපේ රටේ සංවර්ධනයට තිබිච්ච ලොකුම බාධාව ඉවරයි. දැන් ඉතින් අපි ඔක්කොම එකතු වෙලා අපේ කාලයේදීම තව යුද්ධයක් කරමු. ඒ යුද්දෙ තමයි රට සංවර්ධනය කිරීම. මේ රට දියුණු රටක් කරන්න අපිට පුළුවන් ඒ වෙනුවෙන් හැමෝම එකතු වෙලා වැඩ කරමු. මවුබිමට මේ ජයග්‍රනය ලබාදෙන්න තමන්ගේ ජීවිතය පූජා කල අතපය අහිමි කරගත් දාඩිය හෙලූ ඒ උතුම් මිනිසුන්ට මේ සටහන උපහාරයක්ම වේවා...........

මල් යහනාවක් මත සුව මරණය
හෙළ විරුවන් හට උරුම නැතේ
කිසිදා නොමියෙන මල් පිබිදේවා
විරුවන් මළ රණ බිම මත්තේ....

මුලතිව් හමුදාව යටතට

අද හවස අහන්න ලැබුන සතුටුදායක ආරංචියක් තමයි මේ. ජනවාරි මාසෙ මේ වගේ ගොඩක් ජයග්‍රහණ අපිට අහන්න ලැබුනා.පහුගිය දවස්වල පූනරීන්, කිළිනොච්චි, අලිමංකඩ එක දිගට ජයග්‍රහණය කලා. බොහොම සන්තෝසයි ඉතින්. මේක ඉතින් කොටින්ට කත් අදින NGO කාරයින්ට, සමහර දේශපාලුවන්ට, කොටින්ට කඩේ යන බ්ලොග් කාරයින්ට එහෙම දිරවගන්න අමාරුවෙයි.

එහෙනම් ඉතින් අපි හැමෝම එකතු වෙලා ඉතිරි ටිකත් විජයග්‍රහණය කරන්න වීරෝදාර හමුදාවට ශක්තිය හා ධෛර්ය ප්‍රාර්ථනා කරමු.

කව්ද සැබෑම සුපිරි තරු?

මේ මට ආපු ඊමේල් පණිවිඩයක්. බලන්න හිතට වදිනවද කියලා.







Super Stars







How much did u send SMS for them????
5 SMS s ? = Rs10 x 5 =Rs50
10 SMS s? = Rs10 x 10 =Rs100
100 SMS s? = Rs10 x 100 =Rs1000 Or more???
…
…
…
…
AND Real Stars






How much did u donate for their fund?
At least a 1 Rupee ???
If you feel that you are still alive in this country because of these heroes…
Think……..
The decision is yours…


මදක් සිතන්න හදවතින්.........

රට රකින ඔවුන් වෙනුවෙන්

නෙත් පුරා එක හීනයේ මුළු ලෝකයා නිදනා රැයේ
ජාතියේ මුර දේවතා එලි රෑ පුරා දැල් වී තියේ

ඇත්තටම අපි බොහොම සනීපෙට නිදා ගන්න වෙලාවෙ අපිත් අපේ මව් බිමත් රෑක ගන්න ඒ උතුම් මිනිස්සු අනේක බාධා මැද්දෙ දිවි පරදුවට තියල කටයුතු කරනව නේද? වැස්සට තෙමෙමින් බූට් සපත්තු වල වතුර පිරිල කකුල් වල ඇඟිලි කුණු වෙද්දිත් ඔවුන් රට වෙනුවෙන් සටන් කරනවා. කොයි මොහොතක හරි වෙඩි උණ්ඩයක් තමන්ගෙ පපුව සිදුරු කරමින් යන්න පුලුවන් කියල ඔවුන් දන්නව. පහුගිය දවසක මිය ගිහිපු දිගු දුර විහිදුම් බලකායෙ සෙබලෙක්ගේ බිරිඳ මාස පහක ගැබිනියක්. තමන්ගේ දරුවට විතරක් නෙමෙයි රටේ සියළුම දරුවන්ට සුබ අනාගතයක් නිර්මාණය කරන්න ඔහු හිතන්න ඇති. මේ රටෙන් බිම් අභලක් අයිති නැති රණවිරුවායි රටේ හැම බිම් අභලක්ම රකින්නට ක්‍රියා කරන්නෙ. ජාතියේ එවන් වීර මිනිසුන්ගේ නමට මේ සටහන උපහාරයක්ම වේවා .

රණවිරුවනි නුඹ නමින්.............

ආයු රක්ඛන්තු ආවඩා