වසන්තය...

වැටෙයි පිණි බිඳු අතු පත් අගින්
බලයි තුරුලිය පණ ගසා වටපිට
මියුරු විහඟ නද ඇසෙයි සැමතැන
තෙමුණු පොළව නගයි නැවුම් පුසුඹ
පැමිණ ඇත වසන්තය
සනසාලමින් ජීවිතය....

සරසවියේ නොමියෙන මතකය...

"2008 සැප්තැම්බර් 15 දින මුලින්ම කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතනය නම් කෙම් බිමට පා තබා ඉන් දෑ අවුරුද්දකුත් සා මසකට පසු ඒ සොඳුරු ඉමෙන් සමුගෙන වෙන්වී යන 2007/2008 කණ්ඩායමේ මගේ දයාබර සහෝදර සහෝදරියන් වෙනුවෙන් මේ සටහන තබමි"

(ඉහත නිසඳැස බවනෙ කවි පුවරුවෙන් උපුටා ගත්තක් බව සලකන්න)

දෛවයේ නියමය අනුව නුඹත් මාත් අපි සියල්ල ජීවිතයේ එක් මං සන්ධියක එකම තැනකට ආවෙමු. අපි සියල්ලන්ගේ පිනට ඒ තැන කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතනය නැතිනම් UCSC ය නම් පින් බිම විය. එක කුස නූපන්නද අපි සහෝදරියන් සහෝදරයින් වීමු. ලබැඳියවුන් වීමු. ලංකාව පුරා සිට පැමිණ කොළඹ ගෙන්දගම් පොළවේ පය ගසා පවුලේ අය නෑදෑයින් කිසිවෙක් නැතිව ජීවත් වෙද්දී අපි එකිනෙකාගේ දුක සැප බෙදාගන්නට පුරුදු වුනෙමු. මෙතෙක් කල් අප සැම එක්ව කල කී දෑ බොහෝය මේ එයින් බිඳක් යලි මතකයට ගෙනෙන්නට දරන වෑයමයි.

එක පුටුවේ තුන් හතර දෙනා වාඩිවී පලු යනකම් බැනුම් ඇසූ කාලය අපිට තාමත් මතකය. චිත්තීගේ බලු කතාව, ලකයා "ටොමැක් එකේ කෑම රසායි" යනුවෙන් කෑගැසූ හැටි, සාදුගේ කාලීන බණ, හිරේගේ සමිතිය, රම්බෝගේ මගුල, එකී මෙකී නොකී තව බොහෝ දේ අපි අදටමත් සිනහ මුවින් මතක් කරන්නෙමු. අපේ activity day එක. ඒ අපේ කුළුඳුල් function එක. චිත්තීගේ පිළිගැනීමේ කතාව(ඒ කතාවෙන් උපුටා ගෙන ලියපු මේ කොටස ගත්තේ අපේ හූනා(කළණ)ගේ මූණු පොතෙන්)

"අයියලා අපිට බනිද්දී...
අපි හැදිලා නෑ කියල කියද්දි...
අපි සිටියා එකා වගේ එකටරැඳී...
...ඒ ගැන කොච්චර කිව්වත් මදී...
ඒ කාලෙ ගත්ත ආතල් මතක් වෙද්දී..
...පහුගිය අවුරුදු දෙකහමාර දිහා හැරිල බලද්දී...
තව ටික දවසකින් අපිට යන්න වෙනව කියල හිතෙද්දී...
කොච්චර වුනත් හිතට හරි මදී...
ඒ කාලෙ ගැන නම් කොච්චර කිව්වත් මදී..."

රම්බෝගෙ නාට්‍ය, කුමාර සන්නිය, රුවිතෙට යාම වැනි අංග බොහොමයක් නිතැතින්ම නරඹන්නන් සිනහ ගැන්වූවා. කාගෙත් අව්‍යාජ උත්සාහයක උපරිම ප්‍රතිපලය උනු moreආතල්இலவசம் අදටත් අපේ මතකයන් තුල සිටිමින් අපේ මුවට සිනහවක් එකතු කරන්නේ ඒ නිසයි. ඒ වගේම freshes meet, faculty meet දෙකේදිම දාස් ගණන් ඉන්න අනික් faculty සියල්ල පරදා පළවෙනි තැන ගන්න UCSC අපේ සුළු පිරිසට හැකි උනේ UCSC පවුලේ ශක්තිය පුද්ගලයන් ගණන ඉක්මවා ගිහිපු අපේ කම කියන හැඟීම නිසා වෙන්න ඇති.

සපත්තු දාල කමිසෙ යට කර එතෙක් කල් ආ නවක අපිට සාමාන්‍ය කැම්පස් සංස්කෘතියට එකතු වෙන්න ලැබුනෙ බකට් එකෙන් පස්සෙ. බකට් කොන්සට් එකෙන් පස්සෙ පිට්ටනියෙ වාඩිවෙලා අයිස්ක්‍රීම් කාලා නොහිතාපු විදිහට වතුර බෑග් ප්‍රහාරයකට ලක්වෙච්ච විදිහ. ඉන් පස්සෙ ඉතින් අයියලා එකා එකා උස්සන් ඇවිත් නාවලා යවන්නත් අමතක කලේ නෑ. පැය තුනක් විතර වතුරත් එක්ක දඟලලා වතුර බේරෙන ඇඳුම් පිටින් බස් එකේ ගිය හැටිත් අදටත් මතකයි.

ශ්‍රමදානය අපේ UCSC ය වෙනුවෙන් අපි කරපු පළවෙනි දේ. වෙනදට වැස්ස දවසට අඩිය තියන්න බැරි බවනෙ දකුණු පැත්තෙ අපි හදපු අළුත් පාර, ඇන උයනට එකතු කරපු අළුත් පච බංකු, බවන ඉස්සරහ ගල් ඇතුරුම 2007/2008 කණ්ඩායමේ අපි ගැන හැමදාම සාක්ෂි කියාවි.

අපිට අයියලා දීපු sports day එක තවත් සුන්දර මතකයක්. පැය ගණන් බොංගො ගහමින් සින්දු කියපු ඒ වගේ නිදහස කාලයක් ආයෙ එන්නෙ නෑ. UOC cricket team එකේ වතුර අදින අපේ ලකයට හිතේ හැටියට සෙල්ලම් කරන්න ලැබුනෙ එදාය. බැට් එකෙන් ගහල ඒ මදි වෙලා බැට් එකේ මිටෙනුත් ගහල අන්තිමට සෙරෙප්පුවෙනුත් පන්දුවට පහරදුන් අයුරු මතකය. පිටි පිඟානෙන් කාසිය හොයාගන්න ගිහිපු අයට වෙච්ච දේ කාටත් මතක ඇතිවාට සැක නැත. බම්බගේ මූණ වෙස් මූණක් වෙලා තිබුනු බව නම් මගේ මතකයේ පැහැදිලිව ඇත.


2008 දෙසැම්බර් 20 ඒ අපිව UCSC පවුලට නිල වශයෙන් පොඩි එවුන් නැත්තම් 1st years ලා විදියට එකතු කරගනිමින් අයියලා අක්කලා අපිට දීපු Welcome එක. බ්‍රයන් අයියා Hotel California සින්දුව කාපු හැටිත්, හර්ෂ අනුරාධ අයියා ලනුවකින් බහින්න ගිහින් වෙච්ච අකරතැබ්බයත් අපි තාමත් මතක් කරන්නෙ හිනා වෙවී. එදා සම්මාන දිනාගත්තු අපේ අය අතර කන්නා(ලහිරු) - දෙනගම සම්මානය වගේම තව ගොඩක් අය සම්මාන දිනා ගත්තා. Welcome එකේදි අපිට දීපු සිහිවටනයේ මේ අකුරු පෙළ සටහන් කර තිබුනා "අපව දෙටු කල අපේ කණිටුවන් නියත විවරණ ලද වගයි". ස්තූතියි අයියේ අක්කේ...

පිරිත. හැම අවුරුද්දකම UCSC යේ නිර්මාතෘ දිවංගත මහාචාර්ය වී.කේ. සමරනායක ගුරුතුමා සිහිකරලා පිරිත් පිංකමක් පැවැත්වෙනවා. මේකෙ බර දන්නේ පළමු වසර අය. කැටයම් පිරිච්ච තොරණක්, වියන සහ දෙපස කැටයම් දහස් ගණනකින් අලංකාර කරපු පිවිසුම් මාර්ගයක්, ගල් කැටයම් පවුරක අනුරුවක්, කොරවක් ගල් සහ සඳකඩ පහන වගේම සියුම් කැටයමින් පිරුණු නෙළුම් මලක හැඩය ගත් පිරිත් මණ්ඩපය මේ සියල්ල අලංකාරව නිම කරන්න අපේ කවුරුත් එක වගේ මහන්සි වුනා.
සති තුනකින් අපි ඉවර කරපු ඒ කාර්ය ඒ වගේ දෙතුන් ගුණයක ශ්‍රමය තිබුනත් වෙන කාටවත් කරන්න බෑ ඒ අපි ලඟ වෙන කවුරුවත් ලඟ නැති දෙයක් තිබුන නිසා. අපේ වැඩක් අපේ අය වෙනුවෙන් කැපවෙලා කරන්න කවුරුත් පහුබැස්සේ නෑ. නිදි නැති රෑ ගෙවපුවා ඕනෑතරම්. UCSC ය වෙනුවෙන් නුඹලා කරපු කැපවීම විශිෂ්ඨයි මගේ සහෝදර සහෝදරියනේ. ඒ කැපවීම නිසා කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ පිරිතක් කිව්වොත් පිරිත කව්රුත් මතක් කලේ UCSC යේ පිරිත. මාර්තු 28 වෙනිදා පැවැත්වුනු අපේ පිරිස සිරස ප්‍රධාන ප්‍රවෘත්ති වලින් පවා විකාශය කලා.



2009 සැප්තැම්බර් වෙනකොට අපි දෙවස වසරට පා තියනවත් එක්කම අපිට නංගිල මල්ලිලා කට්ටියකුත් UCSCයට ගොඩවුනා. සරසවිය නම් පොතේ අ යනු ආ යනු කියා දී අපි නුඹට පාර පෙන්වූ වග අපට විශ්වාසයි.


අපේ පොඩි එවුන් වෙනුවෙන් අපි සංවිධානය කරපු sport day එක. අපේ හැම function එකකටම වැටුනු ආශීර්වාද වැස්ස එදත් ඇද වැටෙන්න අමතක කරේ නෑ. කලින්දා හවස ඉඳන්ම එක සීරුවට වැස්ස වැටුනත්. stage ගහන්න වැටවල් බඳින්න තව දහසකුත් එකක් දේවල් වලට එක්කෝ නිකම්ම තෙමි තෙමි නැත්තම් ෂොපින් බෑගයක් ඔළුවෙ බැඳගෙන අපේ උන් එහෙ මෙහෙ දිව්වා. අන්තිමට රෑ එළි වෙනකම්ම වැහැපු වැස්ස නතර උනේ පස්සෙන්දා උදේ 5ට විතර. යන්තම් ඇති අපේ අයගේ ඇඟට ලේ ටිකක් ඉනුවා. අපේ ප. අයියාගේ ලස්සන කඳවුරු ගිනිමැලෙත් එක්ක පළමු වතාවට sport day එකේ මල්වෙඩි ඉහලට නැගුනා.

70 දශකෙන් පටන් ගෙන වර්තමානය වෙනකම් ගලාගෙන ආපු අපූරු Welcome එක කාටත් මතක ඇති. එල්ලෙගෙයි බට්ටිගෙයි ජීවන මේ ගමන සංසාරෙන් පටන් අරන්, කිරාගෙ ගඟ අද්දර දිගේ ඇවිත් අත්තගේ මල් පිට මල් වැටෙන දිගු මාවතට ගොඩ වෙලා බොහොම ලස්සන ගීත ගමනක් අපි ගෙනාවා. ගෙම්බා, මංගො, එල්ලේ, කොයිල්, කුණ්ඩු,සූටියා, පොත්තා, සීනා, කංකුන්(මම නම් ඕකෙ හිටියෙ නෑ) පරණ විකට ගීත පෙළකට කරපු නර්තනය කවුරුත් මතක් කලාලු. හුරේල ජිකාලගේ නාට්‍යත් සිරා කියල තමයි කට්ටිය කිව්වේ. වැදෙන්න ඕන තැන් වලටත් වැදුනලුනේ. අපිට බුදු සරණයි නාට්‍යත් නැගල ගියා. තම ගොඩක් දේවල් තිබුනා. වේදිකාවේ කාලය අතීතයෙන් වර්තමානයට වෙනස් වෙනකොට පසුතලයත් වෙනස් උනා කියන්නෙ. 2007/2008 අපේ සෙට් එකේ වැඩ තමයි.

සාමාන්‍යයෙන් Welcome එකෙන් පස්සේ campus එකේ බැච් එකක කරන දේවල් ඉවරයි. ඉන් පස්සේ තියෙන්නේ බුක්ති විඳින්නයි. කව්රුත් බොහොම අමාරුයි වැඩ වැඩියි කියන තුන් වෙන් වසරේ UCSC යේ කවදාවත් නෙකෙරිච්ච ඒත් අපි ගොඩක් කාලෙක ඉඳන් කරන්න ඕන කියල හිතන් හිටපු දෙයක් කරන්න අපි බැචාලා අත ගැහුවා. අපි සංවිධානය කලත් UCSC පවුලේ හැමෝගෙම සහයෝගයෙන් සැබෑ වුනු ඒ හීනෙ තමයි ifo++. ගොඩක් අය කරන්න බෑ කියපු දේ අපි කලා බොහොම ලස්සනට කලා. අපි කකුලෙ එල්ලිලා පහලට ඇද්ද උප කුලපතිතුමියටත් අපේ ශක්තිය පෙන්නලා අපි ඒ කාර්ය කලා. මෘදුකාංග ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රදර්ශන අංග විශාල ගණනක්, පරිගණක කෞතුකාගාරයක්, පාසල් සිසුන්ට ගුරුවරුන්ට දේශන, මව්පුවරුවකට ආකෘතියට සැකසූ අධ්‍යාපන කලාපය සහ තවත් බොහෝ දේ ifo++ තුල තිබුනා. පාසල් සිසුන් 3000කට ආසන්න ගණනක් සාමාන්‍ය ජනයා 25000ක් පමණ ifo++ නැරඹුවා. UCSC මවට අපෙන් දුන් අවසන් ත්‍යාගය තමයි ඒ.

2011 පෙබරවාරි 11 එදා තමයි 2007/2008 අපේ අය ලියපු අන්තිම විභාග ප්‍රශ්න පත්‍රය පැවැතුවුනේ. එනම් UCSC ය තුල අපේ අය එකතු වෙන අන්තිම දවස වුනේ එදා. අවුරුදු දෙකහමාරකදි අපි ගොඩක් දුර ආවා. UCSC යට එනකොට අපි සමාජෙට පොඩි ළමයි. සොඳුරු සරසවියෙන් අපි ගොඩක් දේවල් එකතු කර ගත්තා. ජීවිතයට අත්දැකීම් අරගත්තා. විනෝද උනා. පිස්සු නැටුවා. ඒ කාලය ඉතින් ඉවරයි. බවනෙ සිංදු කියපු කාලෙ, පච බංකු වල කයිය ගහපු කාලෙ, කොමන් එකේ කැරම් ගහපු කාලෙ ඒ කාලය දැන් අපේ පිටි පස්සෙන්. ජීවිතේ එක මන්සන්ධියකදි හමුවුනු අපේ එවුන්ට දැන් වෙන් වෙලා යන්න වෙලා. අපි ගියත් අපි කල කී දේ අපේ මතකයන් UCSC ය පුරාම හැමදාමත් ජීවත් වේවි.

"සබඳ, නුඹත් මමත් එක මවගේ දරුවන් වීමු. UCSC ය අපගේ මව විය. ඇගේ ඇකයේ නුඹත් මමත් හිනැහුනු කාලය අහවරය. වෙන්ව ගියත් නුඹත් මමත් ගොඩනගා ගත් ඒ සෙනෙහසේ බැමි නොබිඳෙන බව නම් විස්වාසය. හමුවෙමු යම් දිනක ඒ සොඳුරු මතකය යලි අවදි කරන්නට. ආයුබෝවන් UCSC මවුනි......"

Ideas Free and Open - අදහස් නිදහස්ව හා විවෘතව ##UCSC Proudly Presents ifo++##

ifo++ නැත්නම් Ideas free and open කියන්නේ කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතනය(UCSC) විසින් පළමු වරට සංවිධාන කරනු ලබන තොරතුරු තාක්ෂණ සහ අධ්‍යාපනික ප්‍රදර්ශනයයි. විවිධාකාර ප්‍රදර්ශන අතර ඔබට නවමු අත්දැකීමක් සමග ifo++ ඔක්තෝම්බර් 28,29 සහ 30 යන දිනවල කොලඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතන භූමි පරිශ්‍රයේදී පැවැත්වෙනවා ඇති.

මෙම ප්‍රදර්ශනය පැවැත්වීමට අපිට අරමුණු වෙන්නේ UCSC යේ පරිගනක අධ්‍යාපනයට වසර 25ක් මේ වන විට සපිරීම(1985-2010). අපේ ආයතනය University of Colombo School of Computing නමින් ආරම්භ වෙලා තවම වෙන්නේ වසර 8ක් විතරයි ඒත් 1985දී සංඛ්‍යාන හා පරිගනක විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව විදිහට තමයි අප පරිගනක අධ්‍යාපනය ආරම්භ වෙන්නේ. ඒ එකල විද්‍යා පීඨයේ පීඨාධිපතිවූ විද්‍යාජෝති වී.කේ. සමරනායක මැතිතුමාගේ මැදිහත් වීමෙන්. මේ කාලයේ තමයි පළමු වර්ට Mini computer වර්ගයේ පරිගනකයක් සමරනායක මැතිතුමා විසින් ලංකාවට රැගෙන එන්නේ. පසුව ජපානයේ JICA ආයතනයේ ව්‍යාපෘතියක් මහාචාර්ය සමරනායක මැතිතුමාගේ විසින ශ්‍රී ලංකාවට ලබා ගැනීමෙන් විද්‍යාගාර දේශන ශාලා සහ නවීන තාක්ෂණික උපාංගයන්ගෙන් සමන්විත ගොඩනැගිලි පරිශ්‍රිය ඉදිකිරීනු ලැබ 2002 කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතනය ආරම්භ වෙනවා.

එසේ ආරම්භ වූ අප ආයතනයේ පළමු අධ්‍යක්ෂකවරයා වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ තොරතුරු තාක්ෂණයේ පියා වන මහාචාර්ය සමරනායක මැතිතුමායි. එවන් වූ අභිමානනීය ඉතිහාසයක් අනුස්මරණය කිරීම සහ ලංකාවේ පළමුවෙන් පරිගනක අධ්‍යාපනය ආරම්භ කල ආයතනය ලෙසින් තොරතුරු තාක්ෂණයේ තුන් කාලයම ශ්‍රී ලාංකික ජනතාවට පෙන්වා දීම අප අරමුණයි.

මෙම ප්‍රදර්ශනයට පහත සඳහන් අංගයන් ඇතුලත් වෙනවා ඇති.

• Research Projects

අප ආයතනයේ සිව්වන වසර විශේෂ උපාධිය හැදෑරෑ සිසුන් විසින් කරන ලද පර්යේෂණ වලට අදාල ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩ මේ යටතේ ඔබට දැක බලා ගත හැකියි.

Download:

FLVMP4

Download:

• Innovative Projects

UCSC ය නැමැති පින් බිමෙන් තම නැණස පාදාගත් UCSC හි සිසුන් අතින් නිර්මාණය වූ සුවිශේෂ මෘදුකාංග සහ අනෙක් නිර්මාණ දැක ගත හැකි දුර්ලභ අවස්ථාවකි මේ. Virtual Reality, Augmented Reality, Mobile computing, Image processing වැනි ක්ෂේත්‍ර වලට අදාල ව්‍යාපෘති මේ යටතේ ප්‍රදර්ශනය වෙනවා ඇති.

Download:

FLVMP43GP

• Robotics Room

අප Robotics Lab හි නිර්මාණය කල හා එහි පර්යේෂණ වලට අදාල වූ රොබෝවරු සහ Robotic සම්බන්ධ බොහෝ දේ මෙහි අඩංගුයි.

Download:

FLVMP43GP

• ICT Education Zone

සුවිසල් පරිගනකයක System Unit එක තුල ඇවිද යන්න. සාමාන්‍ය පාසල් දරුවන්ගේ හා අනෙක් අයගේ පරිගනක ආශ්‍රිත දැනුම ඉහල දැමීම සඳහාම විශේෂයෙන් මෙම කලාපය නිර්මාණය වනවා. පරිගනක ආශ්‍රිත දෘඩාංග, නව තාක්ෂණයන් මෙහිදී සරලව පහදා දෙනවා ඇති.

• Computer Museum
  

මහාචාර්ය සමරනායකයන් මෙරටට ගෙන ආ පළමු පර්ගනකයේ සිට පරිගනකයේ පරිනාමය UCSC ය සතුව ඇති අතිශ්‍ය දුර්ලභ පරිගනක සමග ඔබට දැකගත හැකියි.

• ICT seminar series - පාසල් සිසුන් ගුරුවරුන් සඳහා

වෙනත් ප්‍රදර්ශන මෙන් නොව අප ප්‍රදර්ශණය වඩා ක්‍රියාකාරී කරමින් පාසල් සිසුන්ට සහ ගුරුවරුන්ටම සැකසූ වැඩමුළු පෙලක් සෑම දිනකම උදේ 9 සිට සවස 5 තෙක් පැවැත්වෙනවා ඇති. පාසල් ICT විෂය මාලාව ආශ්‍රය කරගෙනයි අප මෙහි අන්තර්ගතය සකසා තිබෙන්නේ.

• Advanced Computer Science seminars

වඩා ගැඹුරු මට්ටමේ කරුණු අඩංගු කර මෙම වැඩමුළු මාලාවට ඒ සඳහා උනන්දුවක් ඇති අයට සහභාගී විය හැකියි.

• Game Zone

පරිගණක ක්‍රීඩා වලට සහභාගී වීමට කැමති නම්. xbox ක්‍රීඩා කිරීමේ අවස්ථාව සමග.

• Lots of other entertainment activities

IT quiz සහ Y FM DJ සමග තවත් දේ

නවතම තොරතුරු සඳහා සම්බන්ධ වන්න

• අපේ Facebook fan page එක සමග.
• Youtube චැනලය
• ඔබ twitter හි සිටිනවානම් අපේ twitter ගිනුම.

පිවිසෙන්න ifo++ නිල වෙබ් අඩවියට
www.ifo.ucsc.lk

දෑ අවුරුද්දකදි..

අවුරුදු දෙකකට කලින්
ජීවිතේ අළුත් ඉමකට පා තියල
කැම්පස් ජීවිතේ පටන් ගන්නකොට
උඹට මතකද
හැම ඉරිදම අපේ කෙල්ලො කොල්ලො
පහලවක් විස්සක්
එකිනෙකාට මුහුණ දාපු ආසන දෙකේ
ගුලිවෙලා වාඩි වෙලා
හිටගෙන උන්නු උන්ව කකුල් උඩ වාඩි කරගෙන
සින්දු කිය කිය කොළඹ ගිය හැටි,
දෑ අවුරුද්දකදි
ජීවිත වෙනස් වෙලා කාර්යබහුල වෙලා
හිතවත්කම් වෙනස් නොවුනත්
අර පන්ති මේ පන්ති project, exam
අපේ උන් දුරස් කරලා
මොනව උනත් වෙනදා වගේම
සෙනඟ පුරවගෙන
උඹ යනවා
හරියට මොනදේ උනත්
අපේ ජීවිතත් ගලාගෙන යන්න වගේ

තොරතුරු තාක්ෂණ දැනුම බෙදා දීමට දෙහිඅත්තකණ්ඩිය ජාතික පාසලට ගිය ගමන

ඔන්න ඉතින් ආයෙ කාලෙකට පස්සෙ බ්ලොග් කෙරුවාවට බහින්නයි යන්නෙ.ලියන්න බැරිවෙන්න හේතුව ආයෙ අයෙ මන්තරේ වගේ ලියන්න ඕන නෑනෙ නේද Assignments, Exam තමයි හේතුව. ඔන්න ඉතින් දෙයියනේ කියල ගිය සිකුරාදා STAT වලින් සමාසිකයේ මහා සංග්‍රාමය හෙවත් විභාගෙ ඉවර උනා. වරදක් නෑ දෙයියනේ කියල ඔක්කොම වගේ අවුලක් නැතුව ලියා ගත්තා. ඒ අතරෙ සතියෙන් පාඩම් කරපුවා, දවස් දෙකෙන් පාඩම් කරපුවා එහෙමත් තිබුනා .

මේ ලියන්න යන්නෙ ඒව ගැන නෙමේ. විභාගෙට කලින්ම CompSoc එකට(කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක තාක්ෂණ සංගමය) ආරාධනාවක් ඇවිත් තිබුනා දෙහිඅත්තකණ්ඩිය ජාතික පාසලෙන් ICT සහ GIT කියන විශයන් වෙනුවෙන් දවස් තුනක වැඩමුළුවක් පවත්වන්න කියල. වැඩමුළුවක් කිරීම ගැන අපිට කිසිම ප්‍රශ්නයක් නොතිබුනත් අපිට ප්‍රශ්නයක් උනේ කාලය මොකද විභාගෙ කාලය තුලදි අපිට වැඩමුළුවට සූදානම් වෙන්න බෑ. ඔවුන් වැඩමුළුව ඉල්ලන්නෙ 19,20,21 කියන දවස් වල. අන්තිමේදී තරමක් අසීරු කටයුත්තක් උනත් අපි එකඟ වුනා ඒ දවස් වල වැඩමුළුව කරන්න. මෙහෙම එකඟ උනත් අන්තිම මොහොම වෙනකම්ම තරමක් අවිනිශ්චිත භාවයක් ගමන ගැන තිබුනා. මොකද කොළඹ ඉඳල දෙහිඅත්තකණ්ඩියට යන්න ගමන් පහසුකම් මොකද කරන්නෙ. පොදු ප්‍රවාහන සේවයක අපේ දවස් තුනකට ඇඳුම්, Laptop, සපත්තු ඔක්කොම උස්සගෙන යන්නෙ කොහොමද? අනිත් අතට අපේ සංගමයෙ අරමුදලේ පහුගිය ගුරුවරු පුහුණු කිරීමේ වැඩමුළුවෙන් පස්සෙ ඉතුරු වෙලා තිබුනෙ රුපියල් 1000කට අඩු ගානක්. මේ වෙලාවෙ අපිට උදව්වට ආවෙ Microsoft Student Champ එක. ඒ හරහා ඔවුන් අපිට ගමනාගමය පහසුකම් වෙනුවෙන් මූල්‍ය අනුග්‍රහය දක්වන්න එකඟ වුනා. ඒ අනුව හැමදාමත් CompSoc එකේ ගමන් බිමන් වලට යන හේමන්ත අයියාගේ Nissan Caravan වෑන් රථයේ අපි ගිය ඉරිදා(18) පිටත් උනා දෙහිඅත්තකණ්ඩියට යන්න. අපේ ගමන් මාර්ගය උනේ පොළොන්නරුවට ගිහින් එතනින් දෙහිඅත්තකණ්ඩියට. උදේ 10ට විතර කොළඹින් පිටත් වෙච්ච අපි දෙහිඅත්තකණ්ඩිය ජාතික පාසලට එනකොට හවස 6 විතර වෙලා. ගුරුවරු එක්ක කතා බහ කරලා ලමයි ප්‍රමාණය කොච්චරද ගන්න පුළුවන් පන්ති කාමර පහසුකම් මොනවද කියල දැනගෙන අපි ගියේ අපිට නවතින්න සූදානම් කරල තිබුන මහවැලි සංචාරක බංගලාවට.

අපේ නවාතැන තිබුනෙ දෙහිඅත්තකණ්ඩිය ජාතික පාසලේ ඉඳන් කිලෝමීටර් දෙකක් විතර දුරින්. අපරාදෙ කියන්න බෑ තැන නම් ඉස්තරම්. මේ තැන අපි වෙනුවෙන් ලෑස්ති කරල විය හියදම් දරල තියෙන්නෙ මහවැලි අධිකාරිය. වැඩමුළුව පස්සෙන්දා පටන් ගන්න ඕන නිසා අපි කලින්දා රෑ එළි වෙනකම්ම කලේ ඒකට හොඳ සැලැස්මක් හදන එක.

ලමයි 100ක් 150ක් එකට අරගෙන උගන්නන එක එච්චර සාර්ථක ක්‍රමයක් නෙමෙයි. එතකොට කොටසක් පාඩමින් පිට යනවා. ආම්බාන් කරන්නත් අමාරුයි . ඉතින් අපි 10 සහ 11 වසර කණ්ඩායම් දෙකකටත් 12 වසර කණ්ඩායම් හතරකටත් බෙදුවා. ඉන් පස්සෙ උගන්නන පාඩම් අපි කට්ටිය බෙදා ගත්තා. එතකොට පැය 2කින් පාඩම ඉවර කරලා තව කණ්ඩායමක් එක්ක මාරුවෙන්න ඕන. එහෙමයි සැලසුම හැදුවේ. මේව කරන කොට ඉතින් රෑ වෙනවනේ නිදි මත හැදෙනවා. ඉතින් මෙතන බලාකියාගන්න ආනන්ද අයියා අපිට කහට එහෙම හදලා තියලයි ගියේ. ඕක ඉතින් සීනි දාල අපිට හදල දුන්නෙ අපේ අසංක(සාදු ) තමයි. ඔය තේ හදන හැටි කියල දුන්නෙ මාතර පැත්තෙ වොඩ්කි කියල බවලත් කෙනෙක් කියනවනේ.

පස්සෙන්දත් උනා කියමුකෝ. ඉස්කෝලෙට ගිහින් පොඩි රැස්වීමක් තියල හෙම අපි ලමයින්ට අඳුන්වල දීල ඔන්න ඉතින් වැඩ මුළුව පටන් ගත්තා.

පළවෙනි දවසෙ මට උගන්නන්න තිබුනෙ අන්තර්ජාලය හා විද්‍යුත් තැපෑල කියන පාඩම් කීපයක එකතුව. වැඩේ ටිකක් අමාරු කියල තේරුනේ සමහර ලමයි ජීවිතේට පරිගනකයක් අල්ලලාවත් නෑ. IT period එකත් කට් කරලා. ඉතින් ගොඩක් දේවල් අ යන්නෙ ඉඳලම කියල දෙන්න උනා. ඒ මට තේරුන දෙයක් තමයි ලමයි ගොඩක් ආසාවෙන් උනන්දුවෙන් කියන දේවල් අහගෙන හිටියා. කෑගැහුවේ කරදර කලේ නෑ. ඉතින් අපිත් අපේ උපරිමයෙන් ඔව්න්ට පාඩම් ටික දේවල් කියල දුන්නා.

මගේ ඉන්ටර්නෙට් සහ ඊ මේල් පාඩම
චතුරංග(හුරේ) ඉගැන්නුවේ Computer Hardware
Logic gates උගන්නපු මෝදිත(පෝමලා)
නුවන් මල්ලිගෙන් logical expressions
අසංක සහ අනිල් Networking කියාදෙමින්
ඔෂාන් 10,11ට පාඩමක් කරමින්
චතුරංග Visual Basic
කළිඳුගෙන්
තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනව අපේ කේෂාන් සහෝදරයත් VB කලා නෙව
මේ ඉන්නෙ අපි කස්ටියම කැමරාව timing කරලයි මේ photo එක ගත්තෙ

ඉතින් ඔහොම ඉස්කෝලෙ ඉවර වෙනකම් ලමයින්ට ඉගැන්නුවා කියමුකෝ. ඉස්කෝලෙ ඉවර උනාම තව රාජකාරික් තිබුනා. ඒ ඉස්කෝලෙ I.T ගුරුවරුන්ට web designing තව workshop එකක් කලා.ඒක ඉවර වෙනකොට රෑ 8 විතර.

ඔන්න ඔහොමයි ඉතින් වැඩ සටහන ගියේ. පලවෙනි දවසෙ තමයි අපිට දැන ගන්න ලැබුනෙ තුන්වෙනි දවස ඒ කියන්නෙ 21 අපිට 10 සහ 11 ලමයි ගන්න බෑ මොකද ඒ අයට විභාගෙ යෙදිල තියන නිසා එදා. ඒ නිසා දෙවනි දවසෙ සැලැස්ම සකස් කරන එක සෑහෙන අමාරු වැඩක් උනා. අන්තිමට flash වගේ ප්‍රශ්න අඩුවෙන් එන කොටස් ඉවත් කරලයි. සැලැස්ම හදා ගත්තෙ. ඉතින් දෙවනි දවසෙන් අපි 10 සහ 11 වසර වලට උගන්නන එක අවසන් කලා. පස්සෙ ආරංචි උන හැටියද O/L කොල්ලො කෙල්ලො විභාගය කල් දාල ඒ කියන්නෙ ඒ අයට කලාපෙ පේපර් එන නැතිව වෙනම පේපර් එකක් දීල වැඩමුළුවෙ තුන් වෙනි දවසත් ඒ අයට දෙන්න කියල විදුහල්පතිතුමාගෙන් ඉල්ලුවලු. කොහොම උනත් ඒක නම් කරන්න උනේ නෑ.

විදුහල්පතිතුමා ගුරුමණ්ඩලයේ කොටසක් සමග අපි කට්ටිය

තුන්වෙනි දවස වෙනකොට අපිට තිබුනෙ A/L GIT වල ප්‍රශ්න පත්‍ර සාකච්චා කිරීම. ඊට අමතරව කලාපෙ ගුරුවරු එකතු කරල දවසක වැඩමුළුවක් ගුරුවරුන්ටත් සංවිධානය කරල තිබුනා. ඒකෙ අපි ප්‍රධාන වශයෙන් කියල දුන්නෙ උබන්ටු OS එක install කරගෙන පාවිච්චි කරන විදිහත් joomla පාවිච්චි කරල web site එකක් හදාගන්න විදිහත්. මේ දවස බදාදනේ. ඒ කියන්නෙ අපි CompSoc එකෙන් සතිපතා කරන "ඉන්ටර්නෙට් සම්පත් භාවිතය" ගුවන් විදුලි වැඩසටහන විකාශය වෙන දවස. වැඩසටහන නිවේදනය කරන ගුවන්විදුලියෙ ජයසිංහ අයියා කලින් දවසෙ මට කතා කරලා කිව්වා අපි සජීවීම පාසලේ ඉඳල දුරකතන මාර්ගයෙන් වැඩසටහනට සම්බන්ධ වෙමු කියල. ඒ අනුව මමත් පාසලේ විදුහල්පතිතුමත් උසස් පෙළ ශිෂ්‍යාවකුත් වැඩසටහනට සජීවීව කතා කලා. අපූරු වැඩේ කියන්නෙ ඊට ටික වෙලාවකට පස්සෙ හැමදාම මේ වැඩසටහන අහන අතුල අබේරත්න කියල ඒ කිට්ටුව සිරිපුර කියන ප්‍රදේශයේ ඉන්න මහත්මයෙක් වැඩසටහනින් දැනගෙන අපි දෙහිඅත්තකණ්ඩියෙ ඉන්නව කියල ආව ඉස්කෝලෙට. ඒ මහත්මයත් ස්වෙච්ඡාවෙන් පරිගනක අධ්‍යාපනය ලමයින්ට දෙන කෙනෙක්. මේ වැඩමුළුව ගැන මේ මහත්මයා අපිට බොහොම ස්තූතිවන්ත වුනා. පස්සෙ විදුහල්පතිතුමාගෙ අවසරය ඇතුව මේ මහත්මයත් සම්බන්ධ වුනා වැඩමුළුවට. ඉතින් තුන්වෙනි දවසෙ වැඩමුළුව අවසන් කරපු එක තමයි කරන්න වුන අමාරුම දේ. මොකද ඒ දවස් තුනට මේ ලමයි අපේම නංගිලා මල්ලිලා වෙලා හිටියා. අන්තිමට සිංදුවක් දෙකක් කියලා පොඩි විනෝදයක් දීලයි වැඩේ ඉවර කලේ. මේ ලමයි ටික කොච්චර අපිත් එක්ක එකතු වෙලාද කියනවනම් අන්තිම last final සින්දුම තුනක් විතර කියන්න වුනා.

මේ වැඩමුළුවෙදි මම සහ අපේ අය උගන්නනවට අමතරව තව දෙයක් මේ ලමයින්ට දෙන්න උත්සාහ කලා. ඒ තමයි මේ ලමයි ගොඩක් අයට අනාගතේ ගැන ඉලක්කයක් තිබුනේ නෑ. ඉගනගෙන මොකද කරන්නෙ කියල ඒ අය දැනගෙන හිටයෙ නෑ. විශ්ව විද්‍යාලයට යනව කියල අධිෂ්ඨානයක් ඔවුන්ට ඇතිකරගන්න පුළුවන් කමක් තිබුනෙ නෑ. ඒත් ඔවුන්ට හීනයක් තිබ්බා. ඒකයි පන්ති වල උගන්නන කොට ආපු චිට් වල තිබුනෙ "අයියෙ කැම්පස් එක ගැන කතාවක් කියන්න කියල". අපි ඔවුනට පෙන්නල දුන්න කැම්පස් එක කියන්නෙ මොන වගේ තැනක්ද කියල. සුන්දර විශ්ව විද්‍යාල ජීවිතෙන් අත්දැකීම් කීපයක් ඔවුන් එක්ක බෙදාගත්තාම ඔවුන් බොහොම සංවේදී විදිහට ඒව අහගෙන හිටිය. හොඳට ඉගන ගෙන අම්ම තාත්ත තමන් වෙනුවෙන් කරපු කැපකිරීම් වෙනුවෙන් යමක් ආපහු දෙන්න කියල කිව්වාම ඔවුන් ඇහැ අගට ආපු පුංචි කඳුලකුත් එක්ක ඒව අහගෙන හිටියා. අපි ඔවුන්ගෙන් ගනිපු feedbacks කියෙවුවාම අපිට තේරුනේ අපි ඔවුන්ට දෙන්න උත්සාහ කරපු පණිවිඩේ හිතුවටත් වඩා හොඳට ඔවුන් අතරට ගිහින් තියනවා. ගොඩක් අය කියල තිබුනා GIT විභාගෙ ලියන්න නෙමෙයි හිටියේ ඒත් මේ පාර අනිවාර්යෙන් ලියනව කියල. අපි ඔවුන්ගෙ විශ්ව විද්‍යාල සිහිනයට ජීවයක් දුන්න කියල ගොඩක් අය ලියල තිබුනා. මේව කියවනකොට අපේ වෑයමේ සාර්ථක බව දැකල අපේ ඇස් වලටත් කඳුලක් ආව ඇත්තටම.

අන්තිමට අපේ නවාතැනේ අපිට කෑම බීම සකස් කරල දීපු ආනන්ද අයියත් දෙහිඅත්තකණ්ඩිය ජාතික පාසලේ විදුහල්පතිතුමා විශේෂයෙන් මේ වැඩමුළුවට ප්‍රධාන වෙලා කටයුතු කරපු නදීකා ශ්‍රීපාලී ගුරුතුමියත් මතක් කරන්න ඕන. ආ තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනවා. අපේ වෑන් රථයේ රියදුරු නැත්තම් අපේ අය කියන විදිහට අපේ මැනේජර් හේමන්ත අයියත් මතක් කරන්නම ඕන.

මේ සද්කාර්යට දායක වුන UCSC එකේ අපේ කට්ටිය

ආගිය විස්තර : පශ්චාත්තාපය : Roswell සහ ජීවිතය

ආගිය විස්තර :

ගොඩක් කාලෙකට පස්සෙ සටහනක් ලියන්නයි යන්නෙ. පහුගිය ටිකේ සටහනක් ලියන්න තරම් ඉස්පාසුවක් තිබුනෙම නෑ. ලිනක්ස් ගැන සටහන් පෙළ නැවැත්තුව කියල හිතන්න එපා. කාර්ය බහුලකම නිසායි ලිපියක් ලියන්න බැරි උනේ. ඒ වගේව පොඩි විරාමයක් ගත්තොත් හොඳයි කියලත් හිතුනා. ඕන නම් ඊළඟ ලිපිය ගැන අදහසක් දෙන්නම් කෝ. ලිනක්ස් Shell Command ගැනයි ඊළඟ ලිපිය. ඉතින් එතනින් ගියාම පහුගිය කාලෙ භක්ති ගීත කිව්වා. භක්ති ගීත කියනව කියල අපේ assignments එහෙම cancel කරනව කියලද. පිස්සුද? Assignment 3ක් තියාගෙන තමයි වාදක මණ්ඩලෙයි සින්දු කියපු අපියි පුහුණුවීම් එහෙම කලේ. අර මරණ තුනක් ඇති මිනිහෙක් පැණි කෑය කියන එක, Assignment තුනක් ඇති මිනිහෙක් භක්ති ගීත කීය කියල සංශෝදනය කලොත් මොකද?
මේන් භක්ති ගීත කියපු දෙවන වසර අපේ කට්ටිය. නම් නොකිව්වොත් තරහ වෙයිද දන්නෙ නෑනෙ. ඔන්න වමේ ඉඳලා. ඉස්සරහම ඉන්න දෙහි ගෙඩි දෙකක් වත් උස නැති කෙල්ල කටූ ඊළඟට කිංකිණි, චිං චිං, සූදු, බට්ටී, බඩී ආයෙ කොල්ලොන්ගෙන් මුලින්ම මාට්ටු හෙවත් සයිකො, කොයියා, සාදු, පොක්සන්, මම සහ වෑන්ටි සර්.
මේ වැඩේ සංවිධානය කල අයත් අමතක කරල බෑනෙ. අපේ J.J. මකා හෙවත් නදීර තමයි මූලික වෙලා වැඩකලේ. වෙලාවට වැඩක් නොකලට(8ට වරෙන් කිව්වාම 10ට විතර ආවට) අපේ මෂියර්(තරිඳු)ත් මේකට සෑහෙන උදව් කලා.

---

පශ්චාත්තාපය :



මම මේ සම්මජ්ජාතියෙ දැකපු පතරංගම Assignment එක පහුගිය දවස් වල Introduction to programming Languages කියන එකට පහුගිය දවස්වල හම්බ උනා. ක්‍රමලේඛනය ගැන යම් දැනුමක් තියන අය දන්නවා ඇතිනේ code එකක් ලියලා එක් compile කරනකොට code එකේ වැරදි තියනවනම් පෙන්නව. ආන්න ඒ දේ කරන්න අවශ්‍ය වෙන Lexical analyzer, parse tree සහ symbol table කියන දේවල් C හෝ C++ වලින් implement කරන්නයි තිබුනේ. මුලින් ලේසියි කියල හිතුවට පස්සෙ කරන්න ගියාම මේක පට්ට අමාරුයි. ඇඬෙනවා. theory තේරුම් ගැනීමේ දෝශයි ඇත්තටම තිබුනේ. Lectures cut වුන ඒවගෙ පාඩුව එතකොට තමයි තේරුනේ. මට නම් symbol table එක ලියන්න උනේම නෑ. parse tree එකත් හරියට ලිව්වා කියල හිතුවට අන්තිමට segmentation fault එකක් එනවා කොහෙන්ද කියල හිතාගන්න බෑ. කොහොමින් කොහොමින් හරි මාරක රේඛාවට විනාඩි 20ක් විතර තියල මම කරපු කොටස submit කලා. මේ කැම්පස් ජීවිතේ coding කරන්න දීපු assignment එකක් බාගෙට submit කලාමයි ඔය. සෑහෙන්න පසුතැවෙනවා ඒ ගැන. තව මම හිතාගත්තු දෙයක් තියනවා. දැකල තියනවද සමහර compilation errors පෙන්නන තැන නෙමෙයි තියෙන්නෙ සමහර විට විකාර errors දෙනවා. ඒ වගේ වෙලාවට කේන්ති යනව නේද? මම නම් ආයෙ එහෙම කේන්ති ගන්නෙ නෑ ආයෙ. මොකද compiler එකකින් 1/4 ක් ලියන්න අපිට මෙච්චර අමාරු උනානම් ඔක්කොම ලියන එක කොච්චර අමාරු ඇද්ද?

---

Roswell :

ජාතික රූපවාහිනියේ ගිහිපු Roswell TV series එක බැලුවද? මම A/L කාලේ බලපු රූපවාහිනී වැඩසහටන් දෙකෙන් එකක් තමයි Roswell. අනික මොකද්ද දන්නවද? X files. Roswell කියන්නෙ මනුෂ්‍ය DNA මගින් නිර්මාණය කල ශරීර වල ජීවත් වන Max , Isabel සහ Michel කියන පිටසක්වල ජීවීන් වටා ගෙතෙන කතාවක්. මේ කතාවට Max ගේ පෙම්වතිය විදිහට Liz නුත්(කතාවෙ ප්‍රධාන වෙන්නෙ මේ දෙන්නා) Michel ගේ පෙම්වතිය විදිහට Maria ත් Isabel ගේ මුල් පෙම්වතා Alex සහ පසුව සැමියා Jessyත් පලාතේ sheriff වන Jim සහ ඔහුගේ පුත් Kyle ප්‍රධාන චරිත විදිහට එකතු වෙනවා. ආදරය තාස්‍රය එක්ක ජීවිත කාලයක් ගලාගෙන යන කතාවක් තමයි Roswell. මේකෙ series 2ක් රූපවාහිනියේ පෙන්නුවත් 3 වෙනි එක පෙන්නුවේ නෑ. මන්දා ඒ ඇයි කියල. මට මේ ලඟදි අපේ බට්ටි ලඟ තිබිල 3වෙනි කොටස හම්බුනා. ඉතින් subtitle නුත් වැඩි අපහසුවක් නැතුව ලැබුනා. මම ඉඩ තියන තියන වෙලාවට බොහොම ආසාවෙන් මේක බලලා ඉවර කලා. කතාවෙ අවසානය ඔවුන් ඉවර කරන්නෙ happy ending එකක් විදිහට උනාට මට නම් එහෙම දැනෙන්නෙ නෑ. කතාව ඉවර වෙන්නෙ Max එක්ක විවාහ වෙන Liz මගුල් ඇඳුමින් Roswell වලින් ඉවතට යන අනෙත් අය ඉන්න රථයට ගොඩ වෙලා කියනවා. I am Liz Parker and I am Happy කියල. මේ කට්ටිය අන්තිමට Roswell අතඇරල යනවා මොකට ඔවුන්ට දිගින් දිගටම විඳින්න වෙන කරදර නිසා. මේ යන කොට ඔවුන් ගොඩක් තමන් ආදරය කරන අය අතඇරලයි යන්නේ. Alex මිය යනවා, Max සහ Isabel ඔවුන් හදා ගත්තු දෙමව්පියන්, Kyle තමන්ගෙ තාත්තා Jim, Isabel තමන්ගේ සැමියා Jessy මේ වගේ ගොඩක් අය ඔවුන් දාලයි යන්නේ. කාලෙක් ඉඳල ඔවුන් ඔවුන්ගේ ජීවිත එක්ක ජීවත් වීම සඳහා ගැටුනත් ඔවුන්ට කවදාවත් ඒක ජයග්‍රහණය කරන්න ලැබෙන්නෙ නෑ. අපි හැමෝගෙම ජීවිතත් ඒ වගේ නේද? අපිටත් කවදාහරි දවසක අපි ආදරේ කරන අයත් ආස කරන දේවලුත් හැමදෙයක්ම දාල යන්න වෙනව නේද? ඒකයි ලෝක ස්භාවය. ඒත් අපි අනෙක් අයට, ලෝකයට යමක් කරල තිබුනොත් ඒක අපිට ඉතිරි වේවි.

එහෙනම් ගිහින් එන්නම් ආයෙ හමුවෙමු.

ජාතියේ තොරතුරු තාක්ෂණයේ පියා අනුස්මරණය කළ ඒ පින්බර රාත්‍රිය

අප්‍රේල් 22 රෑ කියන්නෙ මම හිතින් අවුරුද්දක් ආපස්සට ගිහිපු දවසක්. 22 ඒ කියන්නේ පෙරේදා තමයි UCSC එකේ වාර්ශික පිරිත් සජ්ඡායනය පැවැත්වුනේ. ඒක සුපුරුදු පරිදි සංවිධානය කලේ පළමු වසර වෙනුවෙන් අපේ නංගිලා මල්ලිලා. මේ පාර පිරිතෙ අරමුණු වලින් ප්‍රධාන දේ උනේ ජාතියේ තොරතුරු තාක්ෂණයේ පියා වන කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතනයේ ආදි කතෘ මහාචාර්ය විද්‍යාජෝති වී.කේ.සමරනායක මැතිතුමාව අනුස්මරණය කිරීම. අද ලංකාවෙ කිසිම වැඩකට නැත් දින (වැලන්ටයින් - කොහේදෝ රටක පූජකයෙක් දිවි නහගත්තු දවස) සමරද්දී රටට සුවිශේෂී මෙහෙවරක් කරපු සමරනායක සර් වගේ අය අමතක කරලා. ඒ අය අනුස්මරණය කරන්න ඒ උතුම් චරිත වලින් ගන්න ඕන දේවල් රටේ දරුවන්ට කියල දෙන්න අපේ අය අමතක කරලා. ඒත් සමරනායක සර් ගොඩනගපු මේ UCSC පින්බිමේ අපේ ජීවිත ගොඩනගා ගත්තු අපි එහෙම කරන්න සුදානම් නෑ. හැම අවුරුද්දකම මේ වගේ අසිරිමත් පිරිත් පිංකමක් සංවිධානය වෙන්නේ ඒ උතුම් යුග පුරුෂයාට ආචාර කරන්න. මේ පාර තවත් අරමුණු වෙච්ච දෙයක් උනේ කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අංශයට වසර 25ක් සපිරීම. 1985 තමයි පරිගනක විද්‍යා හා සංඛ්‍යාන දෙපාර්තමේන්තුව කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලය තුල ආරම්භ වෙන්නේ. ඒ වගේම 30 වසරක කුරිරු තස්ත්‍රවාදය අවසන් කිරීමේදී ජීවිත පුජා කරපු, ආබාධිත උනු සහ ඒ වෙනුවෙන් දහඩිය හෙලපු සියලු රණ විරුවන්ට පිං අනුමෝදන් කිරීමත් අපේ අරමුණක් උනා.

මේ පිංකම කොච්චර ලස්සනද කියල බලන්න මේ පිංතූර වලින්.

චෛත්‍යයක හැඩය ගත්තු පිරිත් මණ්ඩප්පය

කැටයම් වලින් අලංකාර කල ශ්‍රවණාගාරය

ආයුබෝවන්

මකර තොරණින් පිවිසුම් මාර්ගයට

කැටයම් දහස් ගණනකින් අලංකාර කල පිවිසුම් මාර්ගය

පරිගනක විද්‍යාව කලාට චිත්‍ර අඳින්නත් පුළුවනි

ප්‍රවෘත්ති විකාශයන් වල UCSC එක ගැන සඳහන් වෙනව අහල තියනවද? "කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිගනක අධ්‍යයනායතනයේ සිසුන් දෙපිරිසක් අතර ගැටුමක්" එහෙම කියල. නෑනේද? ඒත් අපේ බෞද්ධ හින්දු කතෝලික ඔක්කොම ලමයි එකතු වෙලා කරපු මේ පිංකම දෙරණ ප්‍රවෘත්ති විකාශය ප්‍රචාරය කලා මේ විදිහට.

මම මුලින්ම කිව්වනේ එදා මගේ හිත අවුරුද්දක් අතීතෙට ගියා කියල. ඒ අපි පළමු වසර සිසුන් විදිහට ඉද්දී මේ වගේම කරපු පිරිත මතක් වෙලා. මාස ගණනක ශ්‍රමය, දවස් ගණනක් නිදි මරපු අමාරුව එක මොහොතකින් නැති වෙලා හිත පිරුනෙ අපේ නිර්මාණයේ ලස්සන දැක්කාම. ඒ වගේ ආත්ම තෘප්තියක් ලබන්න බොහොම අමාරුයි. ඒ දේ ලබන්න මට පුළුවන් උනා. අපේ නංගිලා මල්ලිලාට පුළුවන් උනා.
නංගි මල්ලි උඹලාගෙ අයියලා අක්කලා හැටියට අපිට උඹලා ගැන බොහෝම ආඩම්බරයි. අපි උඹලාට අපිට වඳින්න පුදන්න කිව්වෙ නෑ. උඹලව කඩේ යැව්වෙ නෑ. ඒත් අපේ වගකීමක් විදිහට උඹලට ජීවත් වෙන්න කියල දුන්නා. එකා වගේ වැඩ කරන හැටි කියල දුන්නා. අභියෝග වලට මුහුණ දෙන හැටි කියල දුන්නා. උඹල ඒ දේවල් උඹලගෙ හිතට අරගෙන තියන බව දැක්කාම අපිට බොහොම සන්තෝසයි. ඉතින් ඉස්සරහටත් මේ විදිහට අපි ඔක්කොටම අපේ උපරිමයෙන් UCSC එකටත් රටටත් අපේ යුතුකම ඉටුකරමු.